afbeelding van ronvw

Een lichte huivering van geluk... KC-ers in Wijk aan Zee

Het Tata Steel Chess tournament is weer gespeeld. Welk toernooi zegt u? Ah, het Hoogovens toernooi, ja dat ken ik. Dat event waarin Ad Hendrikse altijd meespeelt toch?
Namen van sponsors veranderen, de locatie blijft Wijk aan Zee: het Wimbledon van het schaken. Het toernooi werd voor de vijfde keer gewonnen door wereldkampioen Magnus Carlsen. Het blijft verbazingwekkend hoe die Noor veel van zijn partijen wint. Gewoon blijven proberen tot de tegenstander begint te kraken… en blundert. Het schoolvoorbeeld was zijn partij tegen Hou Yifan. Na een voorbeeldige verdediging door Hou was een dame-eindspel ontstaan waarin weinig meer te beleven viel. Dacht iedereen, inclusief commentatoren Peter Svidler en Jan Gustafsson, en de meedraaiende engines. Maar Hou Yifan bleek als zovelen gehypnotiseerd door Magnus. Eerst bracht zij de spanning terug door onnodig de dames te ruilen, want het resterende pionneneindspel was nog lastig te spelen. Maar direct daarna produceerde zij het verbijsterende … 45…h5?? , waarna de witte koning fluitend de zwarte stelling binnenliep, 1-0.
Binnenkort start het kandidatentoernooi. Laten we hopen op winst van Caruana, Aronian of Giri, de spelers die niet bang zijn voor Magnus Carlsen.
 
Loek
Hoe brachten de KC-ers het er af dit toernooi? Dan mogen we tegenwoordig beginnen in de Masters, waar ‘onze’ Loek van Wely het mocht opnemen tegen de wereldtop. Zijn score van 5/13 was iets boven TPR-verwachting maar helaas onvoldoende om zijn weddenschap met David Klein (7 uit 13) te winnen. Loek speelde wel fascinerende partijen. Hij had de winst tegen Carlsen voor het grijpen, maar ook King Loek liet zich hypnotiseren. Zijn (enige) winstpartij tegen Hou (zij weer) was wel een beauty. Lees verder op tatasteelchess.com of chessbase.com, als u ronde voor ronde wilt weten hoe het Loek is vergaan.
 
Miguoël
Ook bij de Challengers hadden we een KC-deelnemer, en wel uit de eigen kweek: Miguoël Admiraal. Hij had zijn deelname zelf verdiend door het winnen van de Toptienkamp vorig jaar. Deze groep was andere koek: gemiddelde rating 2569, 10 GM-s waaronder een aantal grote namen. Mick begon met twee vrij kansloze nederlagen, maar hij herpakte zich met remises tegen de sterke Safarli (2653) en topseed Liviu-Dieter Nisipeanu (2679). Zijn moment kwam in de zesde ronde, waarin hij het grote Amerikaanse talent Samuel Sevian wist te verslaan.
In de laatste ronde speelde onze man een belangrijke rol voor het eindklassement. De grote Alexei Dreev (2644) kon het toernooi ongedeeld winnen, als hij Mick wist te verslaan. In zijn pogingen nam hij iets te veel risico, en Dreev moest nog aan de bak om de remisehaven te bereiken.
Een mooie ervaring, zo’n toernooi, en afgesloten met een TPR van 2469 – netjes.
 
Ron
Vorig jaar gepromoveerd naar groep 1 van de dagvierkampen, mocht ik vol aan de bak. In de eerste ronde speelde ik een spannende partij tegen FM Harold van Dijk (2294). Beiden misten we de winst, waarna een dame-eindspel overbleef dat potremise was. Helaas schatte ik het pionneneindspel verkeerd in, liet dameruil toe, en verloor alsnog. Na een vrij kansloze nederlaag in ronde 2 tegen een nóg sterkere FM, wist ik de laatste ronde een mooie partij te winnen van PP Theulings (2182). Zo bleef het goede gevoel over…
 
Rob
In groep 1 van de weekendvierkampen wilde het dit jaar niet lukken bij Rob Duijn. Hij begon met een goed halfje tegen de sterke Tim Lammens (2315) maar dat was het. Een half puntje uit 3 partijen, dat is toch beneden zijn stand. Eindspelletje laten afnemen door een jeugdspeler…het was niet zijn toernooi.
 
Max
Max Kerkvliet was één van de favorieten in groep 2A van de Tienkampen. Hij voldeed aan de verwachtingen door de groep inderdaad te winnen, samen met Thomas Broek en Juan de Roda Husman. Echter de verwachtingen van Max zelf (en om eerlijk te zijn, die van half KC) waren hoger gespannen… we laten Max zelf aan het woord:
“Van te voren wist ik dat ik minimaal 5,5 punt moest halen en dat is gelukt. Dus heb ik een voldoende gehaald. Echter gezien het toernooibeeld (lange tijd eerste gestaan) ben ik niet tevreden, want ik had het toernooi kunnen en misschien ook moeten winnen. Een beetje pech in mijn openingspartij tegen Richard Oranje en een openingsfout tegen concurrent Thomas Broek kostte mij de toernooiwinst. Wel moet ik zeggen dat het een evenwichtige poel was waarbij geknokt werd om ieder punt.
Met wit heb ik goed gespeeld met een score van 3,5 uit 4 en daar ben ik zeer tevreden over (…).Met zwart ben ik zeer teleurgesteld over een score van 2 uit 5. Daar heb ik de eindzege laten liggen. “
Max kennende, wordt er nu druk gesleuteld aan het zwartrepertoire. Zijn KC2-collega’s staan te popelen om te seconderen.
 
Ad
“Moeizaam toernooi. Niets ging van zelf. Wel leuke partijen gespeeld maar te weinig punten verzameld.” Zie hier de samenvatting door Ad zelf van een lastig toernooi. De tienkampen lijken steeds sterker bezet te zijn; als bijv een speler als Maarten Etmans (2061) in groep 3 wordt geplaatst. Met zijn 1896 moest Ad tegen de wind in schaken… Maar ach, de molens draaien.
 
Frank
Frank Taylor was één van de favorieten in groep 4L, en hij leek dit te gaan waarmaken. Steeds draaide hij bovenin mee, en stond na vijf ronden bovenaan. De latere groepswinnaar Ruud Adema werd verslagen. Helaas sloeg in de tweede helft de onoplettendheid toe, die velen herkennen bij het klimmen der jaren. Het begrip van het spel wordt niet minder, maar er zit steeds vaker een taktisch schroefje los…
Er zijn mensen, die het niet kunnen verduren. Maar bij Frank bespeurde ik de wijsheid die óók komt met de jaren, zoals te lezen in het volgende relaas:
 “De slotronde duurde tot het allerlaatst in een vrijwel verlaten zaal. Op het toneel vocht Giri eenzaam voor remise tegen de Chinese wereldkampioene en in de zaal vocht ik eenzaam voor een eervolle afsluiting van het toernooi. Driemaal een remisebod afgeslagen en na enige waaghalzerij toch nog gewonnen. Onder protest van de tegenstander omdat ik in zijn tijd(nood) een haar van het bord had geveegd.
Het waaide hard op de terugtocht naar de auto die ver weg geparkeerd stond. Ergens aan de overkant van de dorpsweide klonk gezang, voor de overwinning van Carlsen. In het donker danste het slot van mijn marathonpartij voor de ogen. Een lichte huivering van geluk maakte zich van mij meester. Een derde plaats, so what?”
 

Onderwerp: