afbeelding van ronvw

Forever young... ouwe lullen geven een lesje (KC 3 - Het Spaarne 5-3)

Zaterdag 16 december traden we aan tegen onze halfbroeders van Het Spaarne. De oude mannen maakten vandaag het verschil en scoorden 100%. Peter Pijpers (54), Ron van Wezel (55), Pieter Kroon (68) en Gerard Snijders (61) rolden hun tegenstanders (merendeels in dezelfde leeftijdscategorie overigens) netjes op. Het viertal jonkies wist daar slechts twee remises aan toe te voegen…
Jeugdig elan, de jeugd heeft de toekomst, we kennen de dooddoeners allemaal. En dan geeft men niet thuis. Nee dan de grijze garde. Peter en Ron rochelend en snuivend en half levend op paracetamol, Gerard en Pieter op een leeftijd dat mensen eerbiedig opstaan in de bus. Maar wel presteren als het er om gaat. Het wordt tijd dat de meisjes dit ook door gaan krijgen. Ervaring telt.
Nu zult u zeggen, ja maar Hicham dan? Heeft die niet 4 uit 4? Dat klopt, er zijn vroegrijpe geesten zoals hij, ideale schoonzonen, die zich hoogstens te buiten gaan aan een ice tea. Maar het zijn de uitzonderingen, de lichtende voorbeelden voor de jeugd.
Terug naar de wedstrijd. Gezien mijn lange partij tegen de taaie Arp (“Ik moet vanavond nog werken”…let wel, de man is dik in de zeventig) heb ik niet al te veel gezien. Ik zag Esper een beetje knoeien in een remise-eindspel. Maar dat dit op een nul zou uitlopen was wel een verrassing. Te hard pushen, noemde Esper dat.
Peter had Loek Veenendaal vakkundig ingesnoerd, maar als de zwartspeler gewoon was blijven staan was Peter er niet doorgekomen. Zoals het ging probeerde zwart actief te worden, waarna de Pijp de partij naar zich toe trok.  
Wouter probeerde een soort Stonewall opstelling maar worstelde met het gat op e5. In de tijdnoodfase ging er vervolgens een hoop mis voor onze Woch. Gelukkig wacht er vanavond een leuke juriste op hem, zo is mij verteld.
Tegen Frans Arp heb ik vele vluggertjes gespeeld maar nog nooit een echte partij. Ik kreeg vanuit de opening een mooie stelling, maar het is tegen de Tal van Haarlem noodzakelijk om goed op te letten voor taktische grapjes. Dat lukte, al kostte het 76 zetten om de handen te kunnen schudden.
Pieter kwam wat onder druk te staan tegen de Orang-Oetan opening van onze oud-voorzitter Frank Taylor. Maar onze nestor is taktisch handiger en wist een toren te ontfutselen, waarna de vlag werd gestreken.
De tegenstander van Gerard trok wat al te optimistisch ten aanval waarna zijn stelling de kenmerken van een gatenkaas begon te vertonen. Wit kwam binnen over beide vleugels waarna het niet meer te houden was.
De laatste keer dat ik bij Vlad keek zag ik een drukstelling voor Fer Mesman die er gevaarlijk uitzag. Maar even later was de vrede getekend…goed gekeeped, klaarblijkelijk.
Yashin maakte zijn debuut dit seizoen in een partij die volgens hem alle kanten opging. Via een stukoffer wist hij vanuit een mindere stelling het initiatief over te nemen, miste vervolgens een mat, en kwam in een lastig eindspel terecht dat in remise eindigde.

In februari gaan we naar Purmerend. Daar hebben we nog wat goed te maken voor vorig seizoen. We'll keep you posted. 
 
 
 
KC 3 (2001) – Het Spaarne (1873) 5-3

1 8383727  Esper van Baar  2130  -  7217111  Colleen Otten  2057 0-1
2 6565779  Peter Pijpers  2059  -  8190402  Loek Veenendaal  1957 1-0
3 8004359  Wouter Roggeveen  2053  -  7383398  Leo Littel  1875 0-1
4 6566109  Ron van Wezel  2045  -  6225516  Frans Arp  1895 1-0
5 8236536  Pieter Kroon  2005  -  8278006  Frank Taylor  1887 1-0
6 7359011  Gerard Snijders  1977  -  6625839  Aad de Bruijn  1873 1-0
7 8386235  Vlad Omota  1928  -  7199445  Fer Mesman  1734 ½-½
8 8075936  Yashin van Kesteren  1818  -  6286236  Paul Neering  1707 ½-½

 

Onderwerp: