KC2 net niet langs versterkt Sopsweps

Het werd een spannende middag. De Soppers waren vol opgekomen omdat ze merkwaardig laag staan. Wij hadden twee invallers (Poch en Rill) maar worden dan sterker op rating. Zo kon het gebeuren dat beide teams een slordige 2200 gemiddeld hadden.

Bij 4-4 heb je wel eens de vraag of je een punt verloren of gewonnen hebt. Go ging - in naar verluidt gewonnen stelling – door zijn vlag, Cook blunderde in tijdnood een halfje weg en Robnaldo kon na een zet of tien al een punt tellen (maar won te gretig een dame voor drie stukken wat helemaal niet zo goed was als het leek). Omdat we aan geen enkel bord echt slechter stonden, mogen we concluderen dat we een punt verloren hebben.

Rini deed een keurige remise tegen IM Peek, nadat deze een pion had geofferd voor een langdurige drukstelling. Maar Rini laat zich niet makkelijk omduwen. Net als Gerard trouwens die ook wat passief stond maar nooit echt slecht.

Van de partij van Poch snapte ik zeer weinig. Hij leek goed uit de opening te komen maar uiteindelijk was het allemaal niet veel, leek hij in tijdnood matgezet te worden maar ook dat klopte niet en uiteindelijk wikkelde hij af naar een remise toreneindspel. Wel een hoop spektakel en fijn dat Pochie weer terug is.  

Jan Bakker speelde een Jan Bakker partij. Commentaar overbodig en een punt. Go speelde een Go partij. Dat betekende in dit geval dat ik er niets van begreep, maar hij wel. Hij had moeten winnen en ging jammerlijk door zijn vlag. Droevenis.

De partij van Edwyn was weinig spectaculair. Hij leek even heel goed te staan maar de schijn bedroog en de vredespijp werd na de tijdnood getekend.

Cook was het langst bezig en had in tijdnood moeten toeslaan na goed spel. Maar toen sloeg de blunderduivel toe. Bah.

Opzienbarend was de remise van Robnaldo. Ik weet niet wat er die dag met Bottema aan de hand was, maar curieus was het zeker. Eerst gaf hij teamgenoot Webbink een forse beuk omdat de laatste de gore lef had een consumptiemuntje dat Bottema had laten vallen op te rapen. “Die is van mij!” beet hij de arme Dinand toe. Zal wel humor om te lachen zijn, maar er volgde meer. Zo vond hij het leuk regelmatig een zet te doen voordat Robnaldo de klok in had gedrukt, kon ik 3 borden verderop nog allerlei vage raspende en rochelende geluiden horen en werden aankomende toeschouwers pathetisch omhelst alsof het vrienden waren die na tien jaar afwezigheid in het oerwoud plotseling waren komen opduiken. Nou ja. Het zal wel hoor.  

Ondertussen is de strijd om plek 1 nog altijd hevig. Wij gaan ervoor!

Onderwerp: