KC2: White supremacists infiltreren in de schaakwereld

Het is allemaal de schuld van Donald Trump en zijn pathetische Nederlandse epigonen. Je kunt geen krant meer openslaan of praatprogramma bekijken zonder dat  het gaat over ‘omvolken’ of moslims die onze Kerst en paashaas afpakken. Maar nu dreigt de tot nu toe buiten schot gebleven schaakwereld te worden opgeschrikt door onversneden varianten van white supremacy.

Neem een Rob Duijn, de schrik van alle zwarten. Geniepig teruggetrokken op bord vijf zaaide hij weer dood en verderf. Vroeger was hij nog een milde jongen die zijn tegenstanders in verre eindspelen uithongerde. Maar de laatste tijd is hij geradicaliseerd en smeken zijn slachtoffers voor de tijdnoodfase al om genade. Ook de arme Niels van Dam van VAS kwam zo prematuur aan zijn einde. Men moet niet verbaasd staan als Robnaldo de volgende wedstrijd met een witte puntmuts achter het bord verschijnt.

Ook VAS kende met Khoi Pham aan bord 8 een vertegenwoordiger van de witte brigade. In een stelling die voor de zwarte Derk fysiek pijn moet hebben gedaan stormde de jongeman met een hechte colonne soldaten naar de overkant en tikte zo soepel de 1-1 binnen.

De andere white supremacists gingen iets subtieler te werk. Aan bord 3 was de grote verrassing in de opstelling: oudgediende Pieter ‘Poch’ Roggeveen (ja die vrijspraak van Poch was een meevaller voor KC). Om de minutieuze voorbereiding van onze Poch te frustreren deed zwart aan guerrillatactieken. De eerste tien zwarte zetten waren min of meer random, waarna ondanks het grote witte voordeel toch een rommelstelling resulteerde. Gelukkig is ons Pochje het nog niet verleerd. Ondanks een guitig toneelspelletje om de coach te plagen toen hij mat in één kon geven, had ook hier de zwarte het nakijken. (2-1). En welkom terug Poch!

Eveneens subtiel ging white supremacist ‘whatsinaname’ Ten Hacken van VAS te werk. Nadat onze zwarte Benjamin de spanning in het centrum zo opvoerde dat wit zich verslikte en zwart gewonnen stond, overzag zwart iets enorms en kon de vlag gestreken worden. (2-2).

Ragfijn was het spel van de witte Tyro aan bord 7. Hoewel de partij niet uit één stuk was en zwart mogelijk dichtbij remise kwam, bleef Tyro onderdrukkende zetten uitvoeren waaraan zwart uiteindelijk jammerend bezweek. (3-2)

De zwarte Daan in  ’t Veld op bord 4 gooide het over een hele andere boeg. Hij hanteerde camouflagetactieken door uitgerekend een witveldige loper het werk te laten doen, maar onderschatte het echte witte gevaar. Een kansrijk pionoffer in het middenspel werd gemist en na uren ploeteren moest hij toch zijn meerdere erkennen in de witte despoot. (3-3).

Alleen de zwarten aan de eerste twee borden wisten zich aan een knechting te onttrekken. Dat het weer uitgerekend  de elite is die daarin slaagt, is ook al zo oud als de wereld. Veel scheelde het trouwens niet. Pim Ghijsen aan bord 1 liet zich inspireren door Martin Luther King door uiterst geweldloos en rolvast te werk te gaan. Hij deed de gehele partij totaal niets agressiefs, zetten zijn loper en pionnen allemaal solidair op zwarte velden en hoopte dat de witte machthebber deze sit-in niet zou bestraffen. Hoewel onze Jan hele andere plannen had en bleef duwen en trekken, moest hij uiteindelijk toch de vredespijp roken (3,5-3,5)

Blijft over het duel tussen oudgedienden Baarslag (de agressie die alleen al uit die naam doorklinkt doet je sidderen) en Cook. Nadat Cook redelijk uit te opening kwam, kwam wit plotseling aanzetten met strategische zweepslagen die de Cook maar ternauwernood overleefde. Kennelijk was wit toen plotseling in een milde bui want ging zware stukken ruilen waarna het zwart was die lange tijd de dienst uitmaakte. Cook werd nog optimistischer dan gewoon en dacht aan winst, maar uiteindelijk bleef het bij een gelijkspel (4-4).

Offtopic: Na afloop van dit laatste duel ontstond nog een horeca curiosum dat niet onvermeld mag blijven. Baarslag wilde een glas rode wijn. Kantinemevrouw kwam met een fles rode wijn aanzetten. Hoera. Maar ze vond dat ze hem alleen kon openmaken als hij helemaal op ging. Baarslag was met stomheid geslagen, maar bedacht uiteindelijk dat hij de fles wel wilde overnemen opdat de rest op een ander moment geledigd kon worden. Daar raakte mevrouw zo van de leg van dat ze toen verzon dat ze geen kurkentrekker had.

En alles leuk en aardig over white supremacy, je moet een beetje oppassen met dit thema ik ben niet gek. Alles hiervoor is natuurlijk volkomen scherts. Straks denken jullie nog dat ik een racist ben of Robnaldo de KKK omarmt. Of dat we toch op zijn minst meelopen met de verontrustende neigingen van populistische partijen en de media om abjecte standpunten salonfähig te maken. Maar ik kan er ook niks aan doen dat wit gisteren zo tekeer ging. En tot slot: ik heb zelf meestal zwart.  

Onderwerp: