Keizercompetitie en Kampioenschap

Dit seizoen spelen we een Keizercompetitie op de vrijdagavond. Het resultaat is wisselend, de hoeveelheid deelnemers is ook afhankelijk van andere activiteiten die avond. Vrijdag speelde extern weliswaar een viertal, maar waren we wel met 14 man. De deelnemers bleven binnendruppelen waardoor de indeling geen sinecure was. In de hand (met de hand?) gewerkt door falende software (heeft iemand een goed programma voor Keizer?).

Ad speelde mee in het viertal. De indeling lag nu in mijn handen, en naar goed gebruik had ik iedereen die er was een partij gegeven, en mezelf een bye. Tot er nog drie schakers aan kwamen waaien.

Rond half negen zat iedereen. De jeugd (Jurriaan en Shrey) naast elkaar. Jurriaan tegen de amaibele Florin, en Shrey tegen “ongeleid projectiel” Marco.

Florin speelt zijn hele leven al het Boedapest gambiet, maar dat kon Jurriaan niet weten. Toen deze een paard op b5 had gesposteerd, durfde hij niet door te bijten en speelde Pc3 terug. De verspeelde tempi kostten hem de partij.

Marco vertelde ondertussen hoorbaar voor iedereen aan Shrey hoe hij kon winnen, maar dat zag dit talent zelf ook wel. Speel deze huiveringwekkende partij maar na.

Shrey Jaitly – Marco Deurloo
1. e4 c5 2. Pf3 Pc6 3. d4 cxd4 4. Pxd4 e5 5. Pb5 d6 6. Lc4 a6 7. P5c3 Df6 8. Pd5 Dd8 9. Le3 Pge7?? 10. Lb6 Dd7 11. Pc7+ Kd8 12. Pxa8+ Ke8 13. Pc7+ Kd8 14. Lxf7 Pg6 15. Pd5+ Dc7 16. Lxc7+ Kd7 17. Dg4#

7... Df6 lijkt niet goed, maar de stelling na 8... Dd8 is nog wel degelijk bekend. Vaak wordt dan Pdc3 gespeeld. Het probleem na 9. Le3 lijkt me dat zwart Dh4 heeft, maar dat is makkelijk te overzien na de zettenreeks Dd8-f6-d8.
9... Pge7 krijgt van mij 2 vraagtekens, maar verdient er nog wel wat meer.
Marco kon ook niet begrijpen dat Shrey nog even die toren op a8 meenam, maar volgens mij getuigt dit nou net van de juiste mentaliteit. Even de tegenstander duidelijk maken dat hij geen schijn van kans heeft.

Frank had ik een partij tegen Leonardo gegeven. Misschien kon hij nog wat leren van de meester. Frank leek wat overdonderd, want ruilde al snel de dames (wilde hij soms remise?). Wel had hij een trucje, en kwam wat voor. Maar dat wil niet zeggen dat je dan gewonnen staat. Leonardo nam de partij al snel over en ik had het idee dat Frank goed weg kwam met remise.
 
Mark en Panayis waren redelijk aan elkaar gewaagd, maar ineens stond een toren van Panayis aangevallen en in. Hij had het beroerdste veld op het bord gevonden, en kon niet eens meer een verdedigende zet doen. Uit.

Bert speelde met Rob, voorheen Het Spaarne. In een paard-eindspel bleek Bert handiger en een vrijpion was voldoende voor de winst.
 
Sjoerd dacht een soort van London-system te spelen (1. d4 d5 2. Pf3 meestal gevolgd door Lf4, e3 en c3), maar dat werd toch iets anders. Overigens speelde een KC Viertal om het kampioenschap die avond en zag ik: 1. d4 d5 2. e3 op het bord komen (de witspeler won nog ook). Onnodig te zeggen dat ik gruw van dit soort openingen. Vuur willen we zien. Offers; minimaal een pion! Sjoerd begreep dat gelukkig goed en offerde twee stukken, maar na geforceerde dameruil was dat uit.

Partij van de avond was voor mij Robert tegen Gillian. Tegen de tijd dat ik hier rustig naar kon kijken, hadden de heren al een gelijk-lopereindspel bereikt, waar Robert een eenzame vrijpion op de a-lijn had, en Gillian een gedekte op de e-lijn. Uit mijn geheugen stond het ongeveer als in deze POS notatie (waarmee je simpel een schaakdiagram kunt genereren): WKe3Lb5Ba4e5f4h4ZKc5Lc8Be4e6f5h6
 
Robert hoopte nog dat de a-pion gewoon door zou lopen, maar met wat subtiliteiten ging die eraf. Toen kon Gillian op de h-pion af met zijn koning. Koel als altijd – “niets aan de hand; potremise” – verdedigde Robert zijn mindere stelling, totdat Gillian inzag dat het verstandig was de remise te pakken voordat hij te ver ging en het zelfs nog zou kunnen verliezen.

Uitslagen
1. Leonardo van Manen – Frank Sala ½-½
2. Jurriaan Boeren – Florin Omota 0-1
3. Panayis Krousos – Mark Honkoop 0-1
4. Robert Balm – Gillian Honkoop ½-½
5. Shrey Jaitly – Marco Deurloo 1-0
6. Rob van Blarcum – Bert Bergshoeff 0-1
7. Sjoerd Jonker – Fer Mesman 0-1
 
Viertallen D
 
Zoals gezegd speelde een KC Viertal om het kampioenschap die avond. Voldoende zou zijn de winst tegen Heemsteedse S.C., en het vaste team (Sybe Terwee, Ad Gorissen, Henk Roosink, en Hugo Post) nam die uitdaging aan.

Na 1.5 uur spelen zag het er donker uit voor KC. Alleen Ad leek goed te staan, maar zoals dat vaker gebeurt kantelde de wedstrijd al snel. Hugo verschalkte zijn tegenstander na inderdaad slecht gestaan te hebben. De stelling van Henk was suspect, en zijn opponent dacht hier met een stukoffer gebruik van te kunnen maken. Helaas kwam hij dat stuk later gewoon te kort, waardoor Henk topscorer werd met 5 uit 6 (in een poule van 4 teams; dubbelrondig).

Sybe leek een zware pijp te roken op bord 1, en een offer meer of minder lag voor de hand. Maar ook hij nam de partij over en voerde hem uiteindelijk strak naar winst. De vele pionnen extra werden wit te machtig, al was er misschien nog een studie-achtige remise mogelijk. Analyse biedt wellicht uitkomst.

Ad had na de overwinning van Hugo dankbaar een halfje gepakt in wat wel eens een potremise stelling geweest kan zijn; ik zag in ieder geval niet direkt hoe wit of zwart verder kon komen. Met de uiteindelijke 3½ punt kon KC echter zeer tevreden zijn. Kampioen!

Bij  het invullen van de uitslag zag ik dat ik wedstrijdleider was geweest. Totaal gemist. Maar zoals we weten zijn de beste scheidsrechters diegene die niet opvallen.
 
Fer Mesman

Onderwerp: