afbeelding van ronvw

One way wind (KC3 – Volendam 6,5-1,5)

One way wind (KC3 – Volendam 6,5-1,5)
door Ron van Wezel
 
De wedstrijd tegen Volendam begon reeds op vrijdagavond. Op verzoek van onze tegenstander werden namelijk twee partijen vooruitgespeeld. Gerard won op bord 7 met zwart van Henk Veerman. Op een bord vol stukken kon de arme witspeler niets meer beginnen tegen een dame-loper batterij, gericht op g2. In de analyse bleek wel dat de witspeler eerder in de partij enige kansen had gemist… ik heb echter beloofd om mijn teamgenoot te sparen, dus doe er verder het zwijgen toe. Resultaat telt, meneer Gerard is onlangs 60 geworden en heeft nu een score van 4.5 uit 5. De kwaliteiten van het oudere schaakbrein…Karel van Delft schreef er al eens over op www.maxeeuwe.nl.
Rene wordt binnenkort 50 maar ook bij hem is aan niets te merken dat de leeftijd zijn spel aantast. De afgelopen dertig jaar is er überhaupt weinig aan zijn schaak veranderd. Loopgraven ploegen, beton storten, en dan afwachten hoe de tegenstander zich te pletter loopt. Echter de heer Bodemeijer verschanste zich ook achter zijn eigen pionnenwal, zodat remise het voor ons enigszins teleurstellende resultaat was.
Dit alles passeerde in het Trionk, de kantine-achtige uitspanning waar onze interne clubavonden worden verspeeld. Maar neem dan de zaterdag in het Denksportcentrum – wat een ambiance. Samen met onze GMs en IMs in de grote speelzaal. En één deur door en je staat in een bruine kroeg.

Zo begonnen we de wedstrijd op zaterdag met een punt voorsprong en twee extra witborden. Peter Pijpers (4) liet zien dat zijn brillancy van vorige keer geen toeval was. Ook Frans Vlugt kwam er niet aan te pas. Drie uit drie in KC3, dat zijn mooie cijfers. Helaas borduurde Edward tevens voort op de (mineur)toon van de laatste wedstrijd. Het was nu “slechts” stukverlies, maar de nul was even hard. Maar het gaat goed komen, in het nieuwe jaar gaat Ed weer scoren.
Esper (6) tikte een van de vele Veerlieden in het team van Volendam soepel van het bord. Het ratingverschil van meer dan 200 punten doet zich ook wel voelen, natuurlijk. En dan is Esper nog iemand die op de ELO-groeicurve zit ook.
Op het tweede bord speelde schrijver dezes een spannende Siciliaan tegen Jan Tol. Ik had nog geen versterking gevonden op de partij Nakamura-Topalov, dus besloot ik tot een andere opzet. Het doorgronden van de taktische motieven kostte beide spelers veel tijd, en toen de zoete klanken van “one way wind” van The Cats door mijn hoofd begonnen te spelen, wist ik dat het opletten geblazen was. Maar in de eindfase was het Jan die misgreep, waardoor pionverlies niet te voorkomen bleek. Hij probeerde nog een listig stukoffer, maar ik had de weerlegging al gezien. Onder het genot van een Carolus probeerden we de subtiliteiten van de partij te analyseren, om uiteindelijk  tot de conclusie te komen dat het een moeilijk spel is.
Naast me zat Pieter Kroon een van zijn beruchte Benonivariaties te spelen. Het optische (ruimte)overwicht van wit bleek weer eens een gatenkaas te worden, waarna Pieter met zijn paarden binnendrong en de ene na de andere pion van het bord sloeg. Toen zo’n beetje alle witte pionnen van het bord waren verdwenen, vond de Volendammer het welletjes. Een fraaie,  maar mysterieuze, Petrosian-achtige partij.
Wouter was als laatste bezig. Hij moest snel weg, dus dan heb je Murphy tegen. Woch dacht zich een partij van Kasparov te herinneren, maar toch deden beide heren er twee uur over om de theorie te herhalen. Daarna trok onze man de partij naar zich toe, maar verblunderde een stuk. Gelukkig stond hij zo goed dat de partij alsnog werd binnengehengeld. Het slot was lekker om te zien, en nog lekkerder om achter het bord uit te spelen. Denk dat Woch een fijne avond had.

KC had sowieso een prima dag. Alle teams wonnen met grote cijfers. KC1 staat twee punten los in de meesterklasse; KC2 staat veilig; en door het onverwachte verlies van Purmerend 2 en het gelijkspel van Waagtoren 2 (dank aan Het Spaarne!) staat KC3 nu tweede op één punt van leider Waagtoren 2. Wij besloten ons dan ook te verwennen met een Chinees van nationale allure. Vrouw en dochter mochten zich ook laven aan de feestmaaltijd, én het gezelschap van de KC-elite. Heerlijk gegeten, zelfs de haaievinnensoep smaakte meer naar soep dan naar opgewarmd snot. 
De molens draaien, pleegt een zekere Ad H. dan te mijmeren.
 

17-12-2016 Kennemer Combinatie 3  -  Volendam 6½ - 1½
1 8004359  Wouter Roggeveen  2048  -  7798747  Enno Veerman  1973 1-0
2 6566109  Ron van Wezel  2056  -  8311072  Jan Tol  1957 1-0
3 8236536  Pieter Kroon  1975  -  8443842  Luuk van Essen  1819 1-0
4 6565779  Peter Pijpers  2037  -  8014842  Frans Vlugt  1890 1-0
5 6943420  Rene Bakker  1988  -  6934378  Reinier Bodemeijer  1819 ½-½
6 8383727  Esper van Baar  1989  -  6864781  Jan Veerman  1785 1-0
7 7359011  Gerard Snijders  1941  -  6977300  Henk Veerman  1752 1-0
8 7929812  Edward Scholtens  1991  -  8482265  Crelis Molenaar  1747 0-1
   2003    1842  

 

Onderwerp: