KC5 blijft verrassen

Op 23 november mocht KC5 voor de derde maal aantreden, ditmaal tegen Amsterdam West 3. Op papier de sterkste tegenstander en favoriet in onze pool, met een gemiddelde rating van 125 punten meer per bord. Daarbij moesten we ook nog eens onze kopman Ad op bord 1 missen. Maar ook ditmaal wist KC thuis de papieren werkelijkheid op een bijzondere manier te tarten..

Maxwell kwam (als laatste), zag en overwon op bord 8 met wit. Al snel stond een pion van hem ver in de vijandelijke linie. Zwart speelde een fianchetto, met een loper op g7, maar vergat te rokeren. In plaats daarvan speelde hij op de truc. Zo won hij de toren op a1, ten koste van zijn loper. Maar geen nood; zwaktes over de zwarte velden kondigden zich rap aan. Met Dd4 werd de toren op h8 onder vuur genomen, waarop zwart besloot te … rokeren! Na Lh6 was mat al niet meer te voorkomen omdat de pion op f7 ook nog gepend stond. Ook Marijn op bord zes had er weer zin in en wist in 135 minuten de partij in zijn voordeel te beslechten. Bij Frank op bord twee werd de slag al vroeg geleverd, aangezien daar binnen de eerste tien zetten de dames al geruild waren. Positioneel leek zijn tegenstander er iets beter uit te zijn gekomen, maar na nog twee uur schuiven besloten beide heren de strijd alsnog als gelijken te staken.

Op bord drie werd door Dani met zwart opnieuw een fraaie partij gespeeld. Zijn tegenstander kwam met een Engelse opening, die Dani ook fianchetto pareerde en door zijn tegenstander erg symmetrisch werd afgewikkeld. Dani kwam echter sterker uit de opening en wist dat op de veertiende zet dan ook met een pionnetje winst op de B-lijn te effectueren. Zo rondde Dani zijn partij op een fraaie manier met winst af.

Wie bovenal een miraculeuze partij speelde was Valentijn. Hij zag zich als invaller op bord 1 geplaatst tegen een speler van formaat. Maar van geen formaat bewust verdedigde hij zich bekwaam via een gesloten Siciliaans. Toch was de uitkomst dat hij bij zet 20 zwaar onderdruk en bijkans verloren stond. Zijn koning stond vast op f8, in de nek gehijgd door een pion op f7 die dekking van een maat had op e6. En dat is precies het moment, waarop Valentijn als een ware Feniks een wederopstand forceert. Via een fraai loperoffer, een dameschaak op d4 en het ophalen van een paard op h4, weet hij zijn positionele achterstand weg te werken en in voorsprong om te zetten. Jammer genoeg wist Valentijn zijn winstpositie niet te verzilveren, waardoor uiteindelijk zijn tegenstander, een geslepen vos met een rating van 1945, uiteindelijk via een eeuwig schaak, alsnog een remise wist af te dwingen.

Tussentijds bleek dat er voor Frederieke en Henk deze dag geen eer te behalen was. Beiden stonden al snel positioneel op achterstand, waarbij Frederiek er ook een pionnetje bij verloor. Beiden hebben zich fraai verweerd, maar moesten uiteindelijk elk hun verlies erkennen. Op bord vijf speelde ik zelf een moeizame en wat rommelige partij. In het eindspel wist ik met de nodige bluf mijn achterstand, opgelopen tijdens het middenspel, alsnog in een voorsprong om te zetten. In mijn hoofd nog even overwogen remise aan te bieden, hetgeen ons (ontdekte ik achteraf) ons als team ook de winst had kunnen opleveren. Maar helaas wist mijn tegenstander mij vier zetten later via een fraaie een combinatie in het zand te doen bijten, en gaf ik knarsetandend op, terwijl op dat moment op bord 1 en 2 de punten gedeeld werden.

Ondanks twee niet-gerealiseerde winstkansen, is er toch opnieuw een prestatie van formaat geleverd. Met vier punten uit acht partijen, wist ook ditmaal KC5 voor eigen thuis publiek opnieuw te verrassen, aangezien we nog ongeslagen koploper West 3 een matchpunt hebben weten af te snoepen..

Hugo