Nog euforisch van de vorige ronde hebben we ons weer verzameld op de zaterdag. Hoewel het kampioenschap al binnen was, moest er toch nog geschaakt worden. Wel kon dat dit keer zonder enige druk op de schouders. Blijkbaar doet dat dit team goed, in contrast met bijvoorbeeld de ronde tegen LSG en enkele kritieke moment uit het vorig seizoen waar er nog wel eens iets fout ging. Gelukkig hebben we ons van vorig jaar hersteld en kunnen wij ons volgend jaar opnieuw gaan bewijzen. Dat is nog wel erg ver vooruit, eerst maar even terug naar deze ronde tegen Erasmus
Als eerste onze invaller, en debutant in KC2, Aden. In een enigszins merkwaardige stelling kreeg hij met wit al in de opening zowel en paard op d6 als b6, waarna hij Pdxc8 kon spelen. Zelf zie ik zoiets niet vaak, en voor zijn moeite eindigde hij na de complicaties ook met een pionnetje extra. In het eindspel kreeg hij zowel een materiaal als activiteit voordeel, wat keurig omgezet werd in een puntje.
Tyro profiteerde dat zijn tegenstander even een blind-spot had en niet op een onnauwkeurigheid kapitaliseerde (zijn tegenstander had kennelijk last van een oplopende leeftijd). Echter kan je als tegenstander hem een 2e kans beter niet geven. Dit liet Tyro ook zien door met zijn loperpaar en open lijn (ten koste van een belabberde pionnenstructuur) een gevaarlijke aanval op te zetten, wat zijn tegenstander te veel werd. Hiermee heeft hij ook zijn 100% score overeind gehouden.
Jurriaan heeft zijn groove eindelijk weer gevonden. Bewijs? Het toepassen van “simple chess” in een aardig dynamische siciliaan. Het telkens rustig verbeteren van zijn stelling gaf zijn tegenstander te veel dreigingen om zich zorgen over te maken. Zelfs na een genoodzaakt stuk-offer van zijn tegenstander, dekte jurriaan kalm alle dreigingen, waarna hij een dame insloot.
Dan even tussendoor mijn eigen partij, waar ik op zet 5 voor een optisch gevaarlijke variant koos. Achteraf blijkt de engine dan weer niet helemaal tevreden, maar er volgede wel een complexe, ongeveer gebalanceerde, partij. En om even Garry Kasparov te quoten: “If you make 10 threats in a row, your opponent will blunder eventually”. Hoewel het natuurlijk nooit precies zo gaat, kon ik met het initiatief wel constant druk voeren. Uiteindelijk miste mijn tegenstander toch een tactiekje, waardoor ik ook een puntje binnen kon slepen.
Marcel leek eerst onder druk te komen door actief spel van zijn tegenstander. Maar Marcel merkte hier niks van en een stijlvolle combinatie, waarin een dame bijna werd ingesloten, gaf hem in één slag het initiatief en nog 2 pionnetjes voor de sier. Het waren niet moeders mooiste pionnetjes, maar deze gepaard met zijn activiteit waren meer dan genoeg om uiteindelijk over de eindstreep te komen.
Lennart had weer eens een typische Lennart-stelling, waar hij op de koningsvleugel aanviel en zijn tegenstander een minoriteitsaanval op de damesvleugel had. Maar door goed gepositioneerde stukken kon Lennart de minoriteitsaanval vroegtijdig stoppen en zelfs een pionnetje er bij op snoepen. Hierna kon hij zijn techniek laten zien en eindigde hij de partij met een mooi (tijdelijk) torenoffer.
Dan Juan, die initieel een rustige partij had. Maar na even knipperen stond hij plots een kwaliteit voor. Wel werd het eerst lastig door een dame en paard van zijn tegenstander die rond zijn open koning zweefde. Maar Juan had alles onder controle en na het bereiken van de tijdscontrole hij hij alle tijd om zijn superieure stelling om te zetten in een winst.
Als aller laatst is Joel aan de beurt. Ook hij begon met een relatief tamme opening. Joel had echter andere plannen en begon een aanval op de witte koning waar ook een stukoffer bij kwam kijken. Maar zijn tegenstander kon alle dreigingen omzeilen, waarnaar Joel niet meer genoeg ammunitie over had om de aanval door te zetten. Nu met een materiaal-achterstand zag het er niet rooskleurig uit voor Joel. Maar toch hij bleef stug doorvechten. En dit loonde ook, want zijn tegenstander kon zijn extra materiaal niet omzetten in een winst. Deze remise betekent wel dat Joel met 7.5/9 onze topscoorder van het seizoen is gebleven. (Helaas) voor Marcel die met het keurige 7/9 net een half puntje te kort is gekomen om deze titel te delen.
En zo eindigde deze wedstrijd 7.5-0.5. Al met al een mooie afsluiting van dit seizoen. Als wij onze vorm vast blijven houden kunnen we hopelijk ook volgend jaar door blijven cruisen. Maar dat zal nog een aardige strijd worden. Nu is het eindelijk tijd om even uit te rusten en binnenkort de specialiteiten van (ex) captain Cook te ervaren.
Gilian Honkoop