Glorieus was het zeker. Kijk naar de cijfers. Alle acht wedstrijden gewonnen, alleen tegen de Waagtoren was het echt heel spannend. Alle spelers presteren goed. Let even op de invallers ook. Peter Pijpers, Jurriaan Boeren, Sven Winter en Vlad Omota scoorden samen een kloeke 4 uit 5, waardoor we nooit verzwakt waren. Onze dalscorer is Juan die min één heeft maar in de cruciale wedstrijd een IM vakkundig opknoopte voor het beslissende punt. In acht wedstrijden hadden we maar 9 nullen tegen 34 puntjes. I am not kiddin’ you, dat zijn fijne cijfers.
Maar nu de wedstrijd tegen Philidor Leiden, een stevig team met goede spelers en opkomende jeugd, een beetje KC2 maar dan iets minder (haha). De wedstrijd kan gemakkelijk in drie delen worden verdeeld.
Het eerste deel waren de drie remises. Ik snap Vlad helemaal, dat als hij op het laatste moment (Esper bleek ziek) wordt ingevlogen en met zwart een plusremise kan scoren met op andere borden nog veel lekkers, dat hij dat dan doet. In andere tijden en andere wedstrijden was hij wel even doorgegaan, maar soit. Goed gedaan gewoon. Juan had een beetje game without a name draw en Gilian deed het heel goed om tegen hun FM over te gaan op super solid. De nul van Tyro sla ik even over, hij won een kwaliteit maar wit had het loperpaar en het zag er niet helemaal lekker uit. Het bleek vies.
Blijft over onze vier puntjes. Deel twee waren de witspelers Lennart en Hicham, die soortgelijke stellingen en partijen speelden. Hicham stond heel gezond, maar had niets concreets. Op Timmaniaanse wijze wist hij met kleine dreiginkjes zijn positionele voordeel zet voor zet iets uit te breiden, totdat hij kon binnenkomen en uiteindelijk simpel kon cashen. Bij Dek was het ietsje lastiger, maar toen de tegenstander op een verkeerde manier de kwaliteit gaf, deed de techniek de rest en een klein trucje op het laatst bleek fijn, een Dekiaanse zeeslang van 300 zetten verhinderend.
Deel 3 dan. Dat was het spektakel van de dag van Cook en Joël. Om met het beste te beginnen. Onze jonge en vaak gevierde held deed vandaag een heuse masterclass. Alles kwam langs. Correct openingsspel, actief middenspel met toenemende tactische druk, paar sluwe positionele zetten, om te eindigen met een waar spektakel van offers en schijnoffers leidend tot doek vlag mat en alles. Een waar genot om naar te kijken. En fijn dat deze man volgend jaar eerste klasse kan spelen.
Dat genot om naar te kijken viel mij overigens na afloop pas deel want ik was toen nog druk bezig om mijn jonge opponent te vegen. Er waren enkele criticasters (ik noem geen namen maar het waren Gilian en Vlad) die dachten dat ik heel slecht stond, maar dat zal hun jeugdige onvermogen zijn om ongebruikelijke stellingen te beoordelen. Laat ik daar nu best goed in zijn. Het koddige baasje aan de overkant had het er ook maar moeilijk mee. Net toen hij dacht een stuk op te smikkelen, werd hij gevierendeeld. Afijn kijk maar. Deze stelling bleek zo krankzinnig kansloos dat hij in tien zetten letterlijk al zijn stukken kwijtraakte en nog twee minuten nadacht voor hij half-huilend opgaf met een toren en dame minder.
| Philidor Leiden 1 | Kennemer Combinatie 2 | ||||
| Sabin Teianu | 2185 | – | Lennart Dek | 2279 | 0 – 1 |
| Guido Bakker | 2175 | – | Joel Groenewoud | 2108 | 0 – 1 |
| Frank Erwich | 2361 | – | Gilian Honkoop | 2221 | ½ – ½ |
| Thijs Roorda | 2136 | – | Tyro Bekedam | 2170 | 1 – 0 |
| Stef van der Zon | 2152 | – | Juan Quattordio | 2190 | ½ – ½ |
| Maxim Teianu | 2146 | – | Marcel Canoy | 2147 | 0 – 1 |
| Wessel Braggaar | 2070 | – | Hicham Boulahfa | 2263 | 0 – 1 |
| Jasper Valstar | 1930 | – | Vlad Omota | 1955 | ½ – ½ |
| Gemiddelde Rating: | 2144 | Gemiddelde Rating: | 2167 | 2½-5½ |
Marcel Canoy