KC2 eindigt seizoen in stijl

Om het vege lijf te redden hadden de mannen uit Leiderdorp in de laatste ronde met 5,5-2,5 van ons moeten winnen. Ze kwamen net iets tekort. Een punt of vier. Naar verluidt was er sprake van sterk spel van de onzen.

Ik heb niet alles meekregen, maar mij viel wel het sterke spel op van jonge held invaller Sven Winter die een hoge 2100 man met zinvol geweld van het bord zwiepte. Bravo en houden zo.

En nu we het toch over jonge helden hebben (vroeger bij KC kabouters genoemd, met als belangrijkste pion de hakkabouter aka GM David Klein): Joël speelde een partij op alle vleugels. Het leek allemaal wat dichtgetimmerd links en rechts, maar er was één speler die de munitie had en de andere die weinig anders kon doen dan in de schuilkelder afwachten tot de drones van zwart op waren. Dat lukte niet.

De derde neo-kabouter Aden Darie mocht het zowaar tegen een GM opnemen. Dat ging hem aanvankelijk niet goed af, want Brandenburg kreeg eerst flinke druk op de damevleugel en kwam er daarna op de koningsvleugel hard doorheen terwijl onze man alleen maar kon keepen. Dat deed hij evenwel met verve zodat de GM moest vluchten in een eindspel waarin hij nog wel iets beter stond, maar ook niet heel veel denk ik. Maar helaas. Het is wel een GM.

Hicham moest op tijd weg en had vooraf toestemming gevraagd om te berserken. Hij eindigde zo met bijna evenveel tijd als waar hij mee begon. Dat weerhield hem er niet van om een fraai einde aan zijn partij te geven.

Esper had een solide voordeel in het eindspel wat hij langzaam maar gestaag omzette in winst. Een curiosum was nog wel dat de man een ouderwetse manier van opgeven in huis had. De meeste mensen geven een hand of zetten de klok stil (of allebei). Deze man gooide evenwel zijn monarchje met een klein plopje om.

Dek kwam gezond uit de opening en na wat schermutselingen in het middenspel die niet ongunstig verliepen, kon hij uiteindelijk vrij gemakkelijk zijn zoveelste punt binnenharken.

Blijven over de twee partijen die minder rechtlijnig verliepen. Het gemeenschappelijke thema was dat de onzen aanvankelijk te passief speelden maar dat later wisten recht te zetten. Bij Gilian dacht ik dat wit wel wat had tactisch, maar onze kampioenencaptain is een vindingrijke verdediger en die zet je niet zomaar mat. Toen zwart de dame had gesplitst in twee torens was de muziek uit de witte stelling en kon Gilian oogsten.

Dat had Cook ook moeten doen. Na aanvankelijk wat minder te hebben gestaan, besloot ik mijn koningstelling op te blazen met h3 en g4. Nu was dat geen slecht plan, maar wel gevaarlijk. Ik had precies hetzelfde plan op de damevleugel moeten doen met a3 en b4, waarna ik een plus had gehad. Nu ontstond een spannende strijd die alle kanten op kon. In tijdnood blunderde mijn tegenstander twee pionnen weg, maar het bleef onduidelijk omdat hij eeuwig schaak leek te hebben. Had ik 40 f5! gevonden dan had ik hem alsnog gewonnen. Nu kon hij ontsnappen naar een eindspel dat verrassend snel remise bleek.

Een curiosum tot slot. Door de nederlaag in de laatste ronde van De Waagtoren (die daarmee de promotie misliep) veroverde VAS2 de tweede plek en had daarmee nog een kansje op promotie (beste twee). Alleen was het een beetje lullig voor ze dat ze eerder in het seizoen 8-0 klop hadden gekregen van een stelletje slopers uit Haarlem.

Persoonlijke resultaten van alle spelers die minstens vier keer speelden.

• Murad 4 uit 4
• Esper 4,5 uit 5
• Tyro 4,5 uit 8
• Hicham 5 uit 7
• Marcel 5 uit 9
• Lennart 7 uit 8
• Joel 7 uit 9
• Gilian 5,5 uit 7
• Juan 3,5 uit 8
• Invallers 5 uit 7

Het moge duidelijk zijn dat dit team in de eerste klasse thuishoort: 5 matchpunten en twaalf bordpunten meer dan de nummer 2.