Na twee rondes stonden o.a. de grote drie als vanzelfsprekend bovenaan: Esper, Lorelei en Mikhail. In ronde 3 moesten de trotse koplopers in onderlinge gevechten beslissen wie er zich op deze zonnige 21 maart de voorlopige lentekampioen mocht noemen.

Slachtoffer van dienst werd Esper, die al snel tegen een mindere stelling aankeek met zwart. De andere koplopers keken er even van op, maar Daan maakte het netjes uit, en is (al langer) iemand om mee rekening te houden.

Lorelei, Mikhail en Sven waren voor 11 uur klaar. Nog 4 schakers met 100%. Eén van voornoemden mag vrijdag tegen Daan. Tenzij er een bye is of de computer iets geks doet. Wij krijgen regelmatig vragen over de (vermeend oneerlijke) indeling, en hoewel SwissMaster niet onfeilbaar is leggen wij ons lot toch in handen van deze gespecialiseerde software.

Forse tijdnood op bord 5 bij Jimmy dos Santos en Ronny Zeilemaker. Met minder dan 5 minuten op de klok voor beide spelers begon ik mee te schrijven (voor het geval drie keer dezelfde stelling op het bord zou verschijnen, of de 50-zetten regel in zou gaan). Al snel ging het bergafwaarts met de zwarte stelling. Zie hieronder.

Panayis neemt een soort egel-opstelling in tegen Jesse Nijman, maar toont zijn stekels met Dg3. Jesse verdedigt cool (“alles” gezien), offert een pion en posteert een toren in de zwarte stelling. Hij overziet wel een dubbele aanval. Panayis ook. Zwart komt dan net een zet te laat met zijn aanval, en Jesse wint dankzij een combinatie van jeugdige (over)moed en volhoudendheid.

Bij Frank Sala en Paul Winnubst een niet vaak geziene combinatie: beide spelers hebben lang gerokeerd. Frank komt helaas een kwaliteit achter en in zijn vliegende tijdnood (43 seconden tegen een kwartier) ziet tegenstander Paul de tactische wendingen beter.

Henk Roosink zet Frans Arp op bord 10 aardig onder druk. Met een pion op g6 en een open h-lijn zat er misschien iets in voor Henk, maar Frans wriemelt zich er uit. Voor Henk restten de complimenten.

Pranav zat na verlies tegen Lorelei wat laag, en Marijn Demarteau was de dupe. Reeds bij mijn eerste rondje langs de borden had zwart mooie aanvalskansen.

René en Casper probeerden het wel, maar het evenwicht werd niet echt verbroken. Ook remise bij Niels Engelen en Tom Swartjes, maar daar gebeurde juist wel van alles. Zet alleen maar eens de witte konings-stelling op na ongeveer een uur spelen. Wit: Kh1, Tf1, Ph2; zwart: Dg3, Lf2. “Hoe kan zoiets ooit nog remise worden?”, dacht ik hier nog. Even later stond Niels 3 (drie) pionnen achter, vocht zich terug, en maakte op zijn tandvlees remise.

Jeannot had een loper op d3 staan die tegen zijn eigen pionnen aankeek, maar kwam tegen Julian blijkbaar toch los, want 1-0. Bert’s loper op h4 leek even gevangen, maar even later kwam juist Hugo Bais in de problemen (de loper was ondertussen verhuisd naar d4, en pende de toren op e5) en verloor wat stukken.

Pieter van ’t Oosten pakt een pion tegen Eduard Dubrovsky, en de vraag is of ie hem kan houden. Toen ik weer eens langs kwam, stond onderstaande stelling op het bord, waarin de pion inderdaad weg was. Het einde kwam onverwacht, als je tenminste hulp van de engine hebt. Tijdens de partij dacht ik ook dat zwart – makkelijk – zou winnen (maar je moet natuurlijk “gewoon” even rekenen).

Marco en Hugo (Post) wonnen snel en overtuigend. Ook Jeroen Tromp won, van Richard Gooijers. Met een aardig trucje (schijnoffer gevolgd door dubbele aanval) ging er een pion af, waarna Jeroen in de aanval won.
Erik heeft het dit toernooi nog niet helemaal. Hij posteert een sterk paard op e5, verliest ergens een kwaliteit, maar heeft wel een vrijpion. Helaas mag het niet baten.

Glenn Kruithof en Peter Blaauw op het laatste bord maakten er een mooie pot van. Glenn krijgt een fijne pion op d4, maar laat de g- en h-lijn open komen. Daar wist Peter wel raad mee (zie hieronder).

Een mooie ronde. Op naar ronde 4 waarna een hoop duidelijk zal worden aan de top.

Fer Mesman

Jimmy dos Santos – Ronny Zeilemaker

Eduard Dubrovsky – Pieter van ’t Oosten

Glenn Kruithof – Peter Blaauw