Het was weer mooi. Vele tevreden gezichten na afloop. Weinig spanning, de winnaar stond al vrijwel vast. Lorelei hoefde slechts remise te maken omdat alleen Daan haar dan nog kon inhalen. In zo’n geval beslist de onderlinge partij. Voor alle zekerheid vroeg ze toch maar even naar de regels. Enfin, het was niet nodig. Binnen 20 zetten ging ook Albert Dekker voor de bijl. Hij sloeg op b2 en we weten allemaal: sla nooit op b2, zelfs niet als het goed is.

Het podium (v.l.n.r): Willem Hensbergen (3e), Lorelei Cornelisse (1e) en Daan Heus (2e)

In dit jaars Haarlem Open wist Dani het Lorelei nog erg lastig te maken, maar in het KC Open heerste ze. Het enige halfje dat ze misliep was de bye in ronde 5. Lorelei is in de mythologie de sirene die met haar zang schippers op de rijn wist te betoveren, waarna ze door de sterke stroom op de rotsen liepen. U ziet de overeenkomst met ons toernooi.

Daan had het zeker wel nog geprobeerd. Hij wist in een spannend tijdnoodduel Mikhail te verslaan. Het paard had wat verloren gestaan op de damevleugel, maar omdat Mikhail’s stukken ook niet optimaal stonden kon het uiteindelijk oprukken naar f6. De loper van g7 moest nu wel het paard slaan, waarna er een toren op f6 verscheen. Met toren en dame zette Daan vakkundig mat. Tweede plek.

Willem Hensbergen eindigde samen met Evan Los op de derde plaats. Dani had zich goed voorbereid tegen Willem, produceerde 17 zetten theorie (hoewel hij het op een gegeven moment ook niet meer kende), en verpestte het toen met een logische maar slechte zet.

Evan mocht het opnemen tegen Stefan Markx. Na een uur spelen zag de witte stelling er toch niet slecht uit. Maar Evan kwam helemaal [ho ho, Fer; we gaan geen verschrikkelijke woordspelingen in dit verslag opnemen], eh, terug. Puntje, derde plaats, en vooruit: beste jeugdspeler. Dat is eigenlijk Daan, maar die had al een mooie prijs.

Nog een jeugdspeler. Armin had het niet heel makkelijk tegen Robert Balm. Pas rond een uur of elf kon hij laten zien waarom hij een hogere rating heeft. Voor Armin dus ook een prijs: mooie overscore. Ook Frank heeft een mooi resultaat; ik zou iets kunnen zeggen als tweede jeugd ware het niet dat hij zo langzamerhand toe is aan zijn zesde of zevende. Frank “the cat” Sala heeft negen levens, dus we zullen nog lang mogen genieten van zijn tovenarij. Voor zijn overscore heeft hij van mij een rood wijntje tegoed.

Stefan Greven hadden we voor de verandering maar weer eens ingedeeld tegen Casper. Net als in ronde 5 … . Welke verandering zegt u? Toch wel hoor; verwisselde kleuren. Casper had een mooie pion op d2 geposteerd, maar waarschijnlijk ging die eraf, want niet al teveel later werd het remise.

Guus van Bentum won van Joris van de Leur die naderhand vol lof was over diens spel. Ja, ja, dat doet acht jaar schaaktraining. Dan leer je op jeugdige leeftijd al goed schaken. En dat moet er een keer uitkomen.

De eindstand van de KC Open vind je hier.

Ik dank jullie hartelijk voor zeven mooie rondes, en tot ziens in het voorjaar wanneer we het Haarlem Open spelen, of eerder nog bij onze andere activiteiten:

• Aankomende vrijdag 24 oktober ons KC Schaakcafé;
• Op 31 oktober de Schaakoff (geef je vooral op; iedereen krijgt in een vierkamp een kans om door te gaan);
• Vanaf 7 november de KC Rapid Rush (vier avonden, drie rondes rapid rush; voldoende mogelijkheden voor byes).

Fer Mesman

Harry Tönis – Frans Arp, KC Open ronde 7, bord 3

Volgens de engine is dit gewonnen voor wit, maar ook Frans houdt van toveren. Toen ik voorbijliep zag ik snel nog twee zetten (die het volgens de engine alleen maar slechter maakten, maar als je toch al verloren staat…). Harry zal zich hier waarschijnlijk al rijk gerekend hebben. Helaas voor hem eindigde de partij in remise.