Er hing iets Argentijns in de lucht. Trumpist Javier ‘kettingzaag’ Milei wint de tussentijds verkiezingen, Rob Jetten – die met een Argentijn is getrouwd – wint de verkiezingen en maakt een foute grap over Amalia wier moeder dan weer Argentijns is. Laten we de tango niet overdrijven, maar toch: onze eigen Argentijn die niet eens zou spelen (Dek was ziek) en het met zwart onvoorbereid tegen een meester op moest nemen, werd matchwinner in het cruciale duel tussen KC2 en de Waagtoren. Een titanenstrijd tussen twee teams die allebei gemiddeld 2207 konden neerzetten in de tweede klasse.

Lange tijd zag het er helemaal niet zo gunstig uit voor KC2. Een gelijkspelletje leek het hoogst haalbare. Hicham haalde niet het maximale uit een zeer prettig stelling en wikkelde af naar een eindspel met een kwaliteit minder waar hij een gevaarlijke vrijpion op d7 had. Objectief remise, maar niet als je plotsklap door je vlag gaat. Ook Marcel ging roemloos ten onder toen zijn tegenstander zijn koffiehuisvariant zelf ook bleek te spelen en het voordeel onberispelijk verzilverde.

Op de andere borden ook geen reden tot grote vreugde. Murad had (sorry) zijn gebruikelijke rommelstelling. Esper had een plezierig plusje, Tyro stond gedrongen en Gilian, die zichzelf wit aan bord 8 had gegeven, had helemaal niets. Joel was lekker aan het aanvallen, maar het moest wel doorslaan aangezien zijn tegenstander een sterk paard en een gevaarlijke vrijpion op de damevleugel had. Ondertussen stond Juan een pion achter zonder compensatie tegen De Rover.

Nu ben ik van nature optimistisch, maar er moest wel heel veel goed gaan dit keer. Er ging heel veel goed. De aanval van Joel sloeg toch door, waardoor onze jonge held zijn ijzersterke optreden in de KNSB voortzet. Gilian had in tijdnood een geniepige truc waardoor het eindspel plotseling won. Murad bleek – zoals vaak – handiger in tijdnood. Esper had voordeel maar net niet genoeg om door te slaan, wel sterk gespeeld.

We konden weer hopen op 4-4. Tyro had het de hele partij zwaar en wist in tijdnood zijn spulletjes slechtst met de grootste moeite bij elkaar te houden. Het resterende eindspel loper tegen paard leek wit wel kansen te geven maar Tyro gaf zoals we van hem gewend zijn geen krimp en keepte soepeltjes.

Toen was alleen Juan nog over. De tegenstander had inmiddels zijn vrijpion al op a6 staan en de loper van Juan stond ook nog gepend. Maar uit het niets had Juan een remisewending gevonden, gebruik makend van zijn eigen vrijpion op e4 en een enigszins onveilige witte koning. Die had ik echt niet zien aankomen, maar er was niets meer aan te doen. De verrassende overwinning was ons deel.

De stand in Klasse 2B vind je hier.