In ronde 2 van de KNSB-competitie mochten we aantreden tegen traditionele titelkandidaat LSG, een term die ze zichzelf niet meer durven te geven na een lastig vorig seizoen en wat verloren ratingpunten. Toch hebben we in het verleden vaak ervaren dat het lastig is om tegen hun sterke teamgeest en discipline te moeten spelen. Misschien was het deze voorbeschouwing, of de Olympiade van vier dagen eerder, maar onze spelers hadden bijzonder veel inspiratie voor deze match opgebouwd.

Liam mocht aantreden tegen Arthur Pijpers, in de Nederlandse scene geducht om zijn extreem diepe openingskennis. Liam koos voor het Berlijnse eindspel en wist de witte voorbereiding zakelijk te neutraliseren. Remise.

Op bord twee moest onze debutant, Zsoka Gaal, meteen aantreden tegen hun sterkste speler, Jan Smeets. Allebei waren ze net terug van de Olympiade en vrij ziekjes, maar Zsoka wist enorm gecontroleerd een zwakte te creëren, die onder druk te zetten en materiaal te winnen. Met een dameoffer wist ze ook meteen een zwarte poging tot tegenspel uit de stelling te halen en won ze haar partij. Zeker het naspelen waard!

Konstantin, ook terug uit Oezbekistan en daarom ook ziekjes, had een lastige middag tegen Thomas Willemze. Overtuigend (en misschien incorrect) pakte hij de Rossolimo aan. Thomas offerde een kwaliteit voor een stelling met ongelijke lopers, een pion en een koningsaanval. Ook deze partij moet nagespeeld worden, want het is lastig te omschrijven wat er precies gebeurde. Gelukkig wist Konstantin in een slechtere stelling met een remiseaanbod weg te komen.

Casper, de laatste olympiadeganger (in het eerste team dan), wist tegen de Nimzo van Jelmer Jens niet veel te bereiken. Zwart neutraliseerde het witte voordeel zakelijk en er werd herhaald.

Rob kwam sterk voorbereid aan het bord tegen Mark van der Werf. Het is dan wel vervelend dat dat tegen een Slavische afruilvariant niet zoveel uitmaakt. Wit had wat mogelijkheden om het ruimtevoordeel met de ongelijke lopers om te zetten in een groot voordeel, maar gelukkig voor ons mondde het uit in een eindspel met ongelijke lopers en dus weer remise.

Khoi moest tegen Rudy van Wessel, bij ons geducht om zijn overwinningen op Casper en Bobby Cheng in voorgaande seizoenen. Het blijft knap hoe Rudy het slechtste in ons naar boven weet te halen. In een gesloten stelling werd eerst erg traag gespeeld, waarna er lang in tijdnood maar wat zetten gedaan moesten worden. Khoi kwam ondertussen verloren te staan, en daarna weer gewonnen. Na een gemiste stukwinst herhaalde Khoi in een gewonnen stelling, net voor de tijdcontrole bij zet 40; daarna had de winst misschien uitgerekend kunnen worden. Remise dus.

Arthur mocht aantreden tegen Atakan Sirin. Hij kwam in een Jobava-Londen snel verloren te staan, nadat hij een afwikkeling had gemist die zijn pionnenstructuur kapot zou maken. Gelukkig bleef Arthur praktisch lastige vragen stellen en kwam hij terug. Hij had misschien meer kunnen halen, maar ook hij nam genoegen met remise.

Hopelijk worden de moeilijk te beschrijven partijen tot nu toe tijdens het lezen van dit verslag nagespeeld; anders moet dat nu zeker gebeuren. Sascha Kurt speelde met wit tegen Jan-Willem de Jong. Het is dat ik vertrouwen heb in de kwaliteiten van beide spelers, anders zou deze partij in een basisschoolklasje niet per se opvallen. Sascha had na de partij weinig toe te voegen: “Punt is punt.”

Tot slot speelden Gachatur en Onno allebei enorm sterke partijen tegen Dharma Tijam en Michiel Bosman. Het is altijd fijn voor het team om meteen met het gevoel van een 2-0 voorsprong te kunnen spelen.

Ik had graag uitgebreidere analyses van de individuele partijen willen toevoegen, want nogmaals: woorden dekken de lading van deze middag niet goed. Al met al was het een bijzondere middag, die we met 7-3 wonnen. Na de blamage van ronde 1 kunnen we weer omhoog kijken.