Gelukkig. Geen taferelen als in februari waarin we netjes weggetikt werden door De Vennep N2. Ik wil niemand de schuld geven (het was Fer), maar dit jaar tegen N3 moest het beter.

Met gemiddeld 200 ratingpunten meer, een makkie. Toch?

André had een lastige tegenstandster. Vorig jaar won hij nog een stuk na 7 zetten. Dit jaar zat hij als laatste. In een op het oog gelijke stelling offerde hij een pion voor activiteit, maar daar profiteerde zijn opponente met goed spel juist van. Met nog steeds een pion achter kreeg hij de gelegenheid het pionneneindspel in te gaan en op zijn tandvlees remise te houden. Blijkbaar heeft hij toch een lesje van Jop gemist over de sleutelvelden, want hij verdedigde niet goed en verloor dan toch nog.

Frank verloor vorig jaar. Nu rocheerde hij volgens het boekje, zette zijn toren op e8 waarna Lxf7+ volgde, met kwaliteitswinst. Iets met thuiskomen en koude kermis. Zelfs een tovenaar zou dat niet meer kunnen redden.

Hugo stond wat onder druk in de opening, maar niet voldoende om te verliezen. Handig ruilde hij stukken – op de witveldige lopers na, waarna een gelijk lopereindspel overbleef met ieder pionnen op de a-, c- en f-lijn. Alleen had Hugo ze op zwart staan, en zijn tegenstander op wit. Niet noodzakelijk gewonnen, maar in de praktijk was het snel 0-1.

Ook Henk was snel klaar. Met een (witte) pion op g7 en aanval over de f-lijn leek het pleit al bijna beslecht. Met wat venijnige schaakjes werd daarna de dame gewonnen (voor een toren). Hoppa: 1-0.

Panayis! Wat een speler. Met ragfijn spel ontfutselde hij zijn tegenstander een pion. Toen zijn paard ook nog de stelling binnengaloppeerde was er geen redden meer aan. Moet je natuurlijk niet dat paard weggeven. Nou ja; gewoon doorspelen. Na hem opbeurend toegeknikt te hebben concentreerde ik me weer op mijn eigen partij. Even later commotie. Remise? Winst voor Panayis? Hoe dan? Wat ik meekreeg was dat de tegenstander fluisterend achter zijn hand (ik chargeer) remise had aangeboden. Panayis echter had de daarna uitgestoken hand opgevat als felicitatie. Na tussenkomst van de scheidsrechter werd besloten tot doorspelen. Panayis liet vervolgens zien dat een pionnenstorm makkelijk compenseert voor een paard. Rug rechten en zo.

Ondertussen was Frank nog bezig. Frank? Ja, Frank. Het halve bord had hij achter gestaan, maar tegen de tijd dat ik weer een blik opzij kon werpen stond hij een paard voor. Dat won makkelijk. Zou hij dan toch kunnen toveren?

En dan hebben we nog de man die KC de vorige keer de das had omgedaan. Kon hij vorige keer niet boven de 0.0 evaluatie uitkomen, om vervolgens een kansloze winstpoging te doen, nu had hij 20 zetten lang een voordeel van +5. Helaas gaf hij dat op zet 40 weg (en dat zonder tijdcontrole na 40 zetten; macht der gewoonte?). Op zet 44 wilde onze man Lb4 spelen, zette hem al neer, om deze toch even beter te bekijken. Was de lopers ruilen echt het beste? Aangeraakt is zetten, en een beter (ander) veld was niet te vinden, dus op hoop van zege. Kees de Vlieger zag zijn dame aangevallen, en speelde bijna a tempo Pc5 om verschrikt uit te roepen dat dat niet de beste was. Nuttig live commentaar (de tegenstander mag dat; jij niet Frank). Na Txf7+ was het gedaan, al was het ook prettig dat zwart nog vrijwillig het matveld opzocht.

1-5 stond er op het uitslagenformulier. Hoe is het mogelijk.

Fer Mesman