Na twee rondes eigenlijk vrij kansloos te hebben verloren, kunnen we wel constateren dat KC3 het zwaar heeft in de derde klasse. Elke ronde weer zit het net niet mee en lijkt het net verkeerd uit te pakken op alle borden waar het gelijk staat. Dit weekend mogen we het opnemen tegen Caïssa 2, vernoemd naar de gelijknamige schaakgodin.

Ook dit keer begonnen we heel stroef. Op bord 6, aan mijn linkerhand, leek Aden gelijk uit de opening te komen met zwart en met een handig trucje wist hij mooi het centrum te openen en al zijn stukken een mooi plekje te kunnen geven. Alleen stonden deze wel allemaal gedekt door dezelfde dame wat leidde tot een tactiekje “uitschakelen verdediging”. Met minder materiaal werd de partij onhoudbaar en dan moet de witte vlag maar worden gehesen. Ook aan mijn rechterhand, op bord 4 verliep het niet al te best. Ron speelde tegen oud-legende en FM Günther Ballon. Door de jaren in zijn rating misschien wat gedaald maar zijn openingskennis zeker niet. Met een listig zijvariantje in het Stauntongambiet wist hij Ron te verassen en een gemist tussenschaakje werd alle tegenspel eruit gehaald bij Ron. Zonder tegenspel moest dan ook hier de handdoek in de ring worden geworpen.

Zelf speelde ik op bord 5 tegen de 12-jarige Matthieu Guillaumond, vierde op het NK in zijn leeftijdscategorie. Ook hij speelde een gambiet, maar dat gambiet had ik toevallig van de zomer nog bekeken dus dat leidde al vrij gauw tot een betere stelling. De partij werd in maar 17 zetten beslist en daarmee werd de achtervolging op Caïssa ingezet.

Op bord 8 was het aan Tim om een gecompliceerde Konings-Indische stelling om te zetten in een puntje. Zijn plan leek door te slaan en hij domineerde al gauw de open h-lijn. Doelwit: de f3-pion, het fundament van de witte pionnenstructuur. Jammer genoeg bleef wit dit karig verdedigen en kon Tim maar niet erdoorheen komen. Nadat wit de tegenaanval begon op de damevleugel viel moest ook Tim het afleggen tegen zijn tegenstander. Inmiddels 3-1 voor Caïssa.

En als je 3-1 achter staat is er toch wel erg weinig ruimte over voor fouten. Aan bord 7 kan het niet gelegen hebben. Daar maakte Sofie haar debuut in de Nederlandse competitie. Ze kwam sterk uit de opening en richtte haar loperpaar al gauw op de gerokeerde zwart koning. Een allesverwoestende batterij op de b1-h7 diagonaal bleef uit, maar de zwartveldige loper die ze op e6 wist te planten was dusdanig sterk dat zwart geen andere optie zag dan een kwaliteitsoffer voor de witveldige loper. Maar dat weerhield de bloeddorstige Sofie niet ervan de aanval door te blijven zetten. Net wanneer het matnet was geweven kwam zwart met een tegenoffensief op de nu verzwakte witte velden. Van mat was er alleen geen sprake van voor zwart dus moest hij maar genoegen nemen met remise door zetherhaling.

Op de eerste 3 borden was het nog razendspannend. Esper had op het eerste bord al vrij gauw een eindspel door de stelling te vereenvoudigd met dameruil. Maar waar ik maar minuscule voordeeltjes zag wist Esper een puntje eruit te melken. Met chirurgische precisie wikkelt hij af naar een gewonnen toreneindspel met een pionnetje meer en voor onze FM Esper is dat meer dan genoeg!

Peter had het een stuk lastiger in het eindspel. In het middenspel leek hij met een pion meer te eindigen, maar wat onnauwkeurigheden zorgen er juist voor dat hij met een pion minder het eindspel in moest. Een sterke aanval van zijn tegenstander leidde tot een interessante afwikkeling waar Peter een dame had tegen twee torens en een pion. Dan zou je zeggen dat die torens op den duur alle pionnetjes eraf zouden moeten happen maar Peter zag zijn kans schoon een vrijpion te creëren terwijl hij de vrijpion van zijn tegenstander gelijktijdig controleerde. Het had waarschijnlijk moeten eindigen in remise maar zijn tegenstander wilde uit hoogmoed toch net te veel, wat leidde tot een mooie overwinning voor Peter.

Benjamin kreeg het ook zwaar te verduren. Omdat er van remise werd uitgegaan op Peters bord moest er op Benjamins bord gespeeld worden op winst. Een kansrijke pionnenstorm op de damevleugel maakte daar bijna realiteit van. Benjamins pion bereikte de derde rij, maar werd daar opgewacht door een killerloper en een killertoren. En in een ongelijk loper middenspel wordt het dan erg lastig om nog vooruit te komen.

Daarmee eindigde de match in 4,5 – 3,5 voor het thuisteam en werd ons de derde nederlaag op rij bezorgd. Het had zomaar onze eerste overwinning van het seizoen kunnen worden maar het zat ons weer eens even niet mee. Gelukkig kon de teleurstelling weg worden geschransd bij De Wildshut, aan de overkant van de straat. Laten we hopen dat we na deze match de goede wil van schaakgodin Caïssa op is ons overgesprongen.