KC komt veel te vroeg!
Ik kwam aan op de aangegeven locatie op de website van het tegenstanderteam aan de Groenhoven in Amsterdam ongeveer 45 – 50 minuten voor de start van de wedstrijden om 13:00 uur (ik kwam alleen en arriveerde als eerste). Ik liep ongeveer 15 minuten rond om de ingang van het gebouw te vinden. Toen uiteindelijk een bewoner mij buiten zag vloeken, terwijl ik hem vroeg waar de ingang in hemelsnaam was (alle deuren die ik heb gezien konden alleen van binnenuit worden geopend), opende hij een van de deuren en ik was eindelijk binnen. Toen ik hem vroeg waar we zouden schaken, was hij meer in de war dan ik. 12:30 uur was er nog geen gastteam MAAR mijn team arriveerde en ze maakten dezelfde
cirkel/ronde die ik eerder had gedaan, maar met de hulp van eerdergenoemde bewoner openden we een deur en het team was binnen. Weehoo.

We waren er alleen met onze 6 spelers. Maar verrassing. Een van de leden van het gastteam verscheen en hij was erg verrast om ons te zien. Toen vertelde hij Jaime dat ze een dispensatie van de KNSB hadden om de competitie om 14:00 te laten beginnen, NIET om 13:00. Ze hadden een melding naar het team gestuurd… maar alleen naar het andere team, niet
naar ons. Dus we waren een uur te vroeg.

De familie Blaauw was nog steeds op zoek naar het adres. Geen borden, NIETS. En na ongeveer 10 minuten was het team eindelijk compleet en konden we een uur genieten van klassieke muziek in de bar…..Wat een vervelende ervaring voor ons. KC zou een notitie naar de KNSB moeten sturen!

Nu over de wedstrijden…
Het eerste punt kwam van Marleen. Onze supervrouw won gewoon door te verschijnen. De tegenstander durfde niet te verschijnen.

Annemiek was de eerste van ons die de vlag moest strijken. Toen ik om de tafels heen liep, zag ik ook de volgende vlag die zou vallen: Joyce. Ze stond al snel 4 stukken achter. De positie van Peter zag er goed uit in de eerste 30 minuten. Jamie
stond ook in een goede positie, Kenny begon de druk al te voelen. Op mijn bord trapte mijn tegenstander niet in mijn Blackmar Diemer-gambit en reageerde met de Franse verdedigings-Burn-variant. Later thuis was ik verbaasd dat ik de eerste 8 zetten volgens het boekje had gespeeld.

Stefan was gespannen. Ik heb niet lang naar zijn bord gekeken. Maar verrassing, de volgende nederlaag was die van Peter. Ik zie mijn tegenstander ontspannen wanneer hij erachter komt dat mijn rating 1200 is. Hij heeft 1808, toch? Maar na één blunder van mij, waarna ik herstel, maakt hij ook een blunder. Nu sla ik een pion en heb ik een klein voordeel. Maar mijn zelfvertrouwen is verwoest door de wedstrijd die ik de dag ervoor van een blinde tegenstander heb verloren. Ik heb niet genoeg moed om de partij naar een overwinning te duwen (misschien). Ik bied remise aan. Mijn tegenstander accepteert het aanbod zonder er twee keer over na te denken! Zou ik hebben gewonnen? Nou, met nog een blunder niet, dat is zeker. Nadat ik zoveel verliespartijen heb gezien, ben ik blij met een half punt.

Joyce heeft even ervoor al de strijdbijl moeten begraven en net na mijn partij moet ook Kenny zijn koning omleggen. Ik heb niet gemerkt dat Stefan ook heeft verloren. Laatste hoop, Jaime… Maar nee, het is niet onze dag. Meer te leren in onze huiskamerschaak.

PS. Maart is, in mijn land van herkomst, damesmaand. 1 maart is vrouwendag en 8 maart is moederdag. Dus mijn aanbod is nog steeds geldig Marleen. Als je in maart wilt spelen, kun je mijn stoel krijgen. Een cadeautje voor jou van mij.