Voor wie het nog niet wist – had ik het nog niet aan iedereen verteld dan? – ik ben verhuisd. En u dacht dat schaken stressvol was? Ha.
In dit verslag na weken van stilte een greep uit drie rondes. In ronde 2 was ik er nog bij, maar kwam er door tijdnood geen verslag uit mijn pen. Een interessante partij speelde Frans Abels tegen Marco. Als de zetten verwisseld waren zou wit (leek me) winnend voordeel hebben gehad, maar zoals het wel ging verloor Marco ook gewoon een loper (röntgenpenning). Helaas reageerde Frans niet alert op de ontstane vrijpion en verloor zelfs nog.
Dennis Roijers en Alexander Regterschot hadden een mooi eindspel. Toen ik kwam kijken stond het gelijk (ondanks een pion achter van zwart). Zwart probeerde logischerwijs druk te zetten op g2, maar dat bleek helaas het verkeerde plan met een nul als gevolg. Pionsnoepen was beter geweest.
Ronde 3 was ik dus afwezig, en dat had gevolgen. Maar liefst 3 no shows. Als je onverhoopt niet kunt mensen, laat het even weten. Ook als het 5 voor 8 is. Dan zit tenminste niet iemand een uur voor zich uit te staren. En dan was er nog “The curious incident of the knight in time trouble”. Ik zal trachten een dergelijk geval nog dit jaar te bespreken in een speciale scheidsrechter-regel-avond. Kennis van de (FIDE) regels kan je absoluut punten opleveren.
Ronde 4 begon gelukkig wel voortvarend. Een (hele) late afzegging, maar in ieder geval: informatie! Al snel was de rest aan het schaken, met weer wat aardige observaties. Zo eindigde maar liefst een derde van de partijen in remise. Verder veel logische uitslagen. Maar toch ook:
Bert vergat even MORA; niet die van de snacks, maar van Midden/Ontwikkeling/Rochade/Aanval. Vooral de O moest het ontgelden. Dat resulteerde eerst in pionverlies, en toen de kwal er bij kwam ging het snel.
Op bord 2 speelden Sam Cornelisse en Jan Burggraaf een leuke partij. De zwaktes (pionnen) leken in Jans stelling te zitten, maar toen ik een half uurtje later weer langskwam was dat toch echt omgekeerd. Bovendien stond Sams koning lelijk op de tocht. Maar deze spelers zitten niet voor niets op bord 2, en na wat afruilen resteerde een remise-stelling.
Ook op bord 3 draaide het beeld dat ik had. De witte loper op b2 stond lang (heel lang) ingesloten tegen d4 aan te kijken. Rond half 12 was deze echter om de pion heen gerend naar e5, en trok wit de partij naar zich toe.
Mink op bord 6 kwam in een vervelende penning terecht, maar kon zich nog net bevrijden. Zelfs met een pion extra tot gevolg. Misschien had Ad dit nog remise kunnen houden, maar Mink speelde het zo te zien netjes uit.
Frans Arp begon met twee byes, en speelde daarna remise tegen jonge god Frank Sala. In een leuk eindspel met zwart tegen Jesse met pion meer (op g3), stond het “net” remise volgens de engine. Moest Jesse wel wat problemen oplossen. Geen schande dat dat niet lukte.
Dat Valentijn remise maakte tegen Frederieke mag een wonder heen. Thuisanalyse zou geen kwaad kunnen. Sowieso had wit eeuwig schaak (toch?), maar een geforceerde winstpoging leek nog verkeerd af te lopen. Pft; alsnog remise.
Henk Roosink verloor al snel een pion tegen Frans Abels, en begon toen pas goed te schaken [bij voetbal zie je dat ook nog wel eens (dwz dat een team pas goed gaat spelen bij een achterstand)]. Doordat een pion van wit gepend stond, kon een zwart paard heel vervelend worden. Zo vervelend zelfs, dat Frans opgaf (waar opportunistischer spelers nog lang doorgespeeld zouden hebben).
Blijft nog over het gevecht tussen de koplopers: Sven Winter tegen Pranav Agarwal. In een hondsmoeilijke partij met (dreiging van) penningen, had wit lang een optisch plusje. Toen Sven de zwarte stelling kon binnendringen met zijn stukken volgde snel overbelasting. Sven nog steeds ongeslagen, nu met een halfje voorsprong op Ahnaf en een punt op een grote groep met 3 punten. Alles is nog mogelijk.
Vergeet niet je byes op te geven bij de wedstrijdleiding. Tot vrijdag.
Fer Mesman
Tel.: 06-41821529
Geef een reactie