Na een paar uur spelen liep Theo Hendriks van de Amstel monter naar me toe. “Een walk-over is het toch nog niet, en dat terwijl jullie een enorm ratingoverwicht hebben!”. Het waren inderdaad een wopping 243 punten, het verschil in rating. Ik heb de tabellen er even bijgehaald. De verwachte uitslag zou 6,5-1,5 zijn. Wat dat betreft had Hendriks gelijk en viel de 5,5 nog mee.
Mijn antwoord op zijn oprisping deed mij denken aan mijn tijd in de Meesterklasse. Ik kwam verrassend vaak redelijk ongeschonden de opening door en eigenlijk ging het qua stelling en tijd ook best goed. Tot de periode rond de tijdcontrole. Toen werd ik er keer op keer afgezet. Het is meestal in deze periode dat het ratingverschil zich pas laat merken. En dat antwoordde ik dan ook aan Theo, uiteraard met de bijbedoeling dat hij geen valse hoop moest ontlenen aan de beginfase.
De wedstrijd begon apart, want Esper en Gilian waren 3 kwartier eerder begonnen. De valse hoop bleek aan die borden niet te bestaan, want Esper kwam in een afschuwelijk eindspel terecht wat hij nog lang dapper probeerde te keepen terwijl Gilian met wit een vlotte remise pakte tegen oude vos Hensbergen, die weliswaar beter stond maar ook respectvol keek naar de Eloberg.
Naast de vroegspelers hadden we ook een laatspeler in de vorm van Joel, die de locatie kennelijk niet kon vinden. Hij kwam nog net op tijd om het op te nemen tegen mijn oud clubgenoot Carel Kok. Ik snapte het gespeelde optimisme van Hendriks best. Aan veel borden leek niet veel aan de hand, en helemaal niet toen ook Rik Könst een vlotte remise met zwart mocht bijschrijven tegen Juan. De Könst van het remise aanbieden zat de Amstel wel in de genen, want ik hoorde links en rechts nog wat van die genereuze aanbiedingen die door de onzen in de andere gevallen uiteraard beleefd werdenafgeslagen.
We stonden inmiddels gewoon 2-1 achter met nog vijf borden te gaan. Maar hoe zat het ook alweer met dat verhaal over het ratingverschil? Dat bleek toch ook weer de doorslag te geven. Tyro had een beter toreneindspel. Zijn techniek liet hem niet in de steek en hij lichtte zijn tegenstander een Beentje. Joel was totaal onaangedaan door het flinke tijdverlies en liet Kok in zijn eigen soep gaarkoken. Heerlijk zo’n nieuwe hakkabouter in ons midden. En nu we het toch over koks hebben. De Cook die niet meer Captain is, kreeg rond zet 25 voordeel, maar moest wel flink doorpakken met een pionofferen nog wat zinvol geweld. De tegenstander zag Spoken en bezweek onder de druk. Dat was 4-2 voor de good guys met kans op meer.
Op slinkse wijze is Hicham zomaar van AM gepromoveerd totCM, daarbij listig de BM overslaand. Wat moet je als schaker ook met zo’n zeilbootje voor dwergen. Zijn nieuwe status als CM-er werd zwierig gedemonstreerd door in een stelling waarin niets aan de hand was pardoes een kwaliteit te incasseren. Onze man zat er ontspannen bij, het puntje was een kwestie van tijd, dat voelde je aan alles. Wellicht nog wat onwennig aan zijn nieuw verworven status, verslikte hij zich evenwel in het eindspel en moest knarsetandend genoegen nemen met een mager halfje.
Dan het spektakelstuk van de dag. Onze FM Dek stond positioneel superieur met een monsterpaard op e5. Maar alle zware stukken stonden nog op het bord en het was niet makkelijk om progressie te boeken zonder de koning te compromitteren. Ook hier sloeg de vlam in de pan in tijdnood en Dek wikkelde af naar een glad gewonnen stelling waarin hij twee actieve torens en een gevaarlijke loper, terwijl zijn tegenstander het moest doen met een verdwaalde dame en een kreupel paard. Toch was het nog heel tricky omdat zwarts koning op de tocht stond. Na veel avonturen vond onze man toch nog het juiste pad en konden we aan het bier. Geen Amstel Light, dat begrijpen jullie.
Geef een reactie