Ik heb een patroon ontdekt. Stap 1: KC2 heeft een flink rating overwicht (192 punten dit keer tegen Delft 2). Stap 2: De verwachte score volgens meneer Árpád Emrick Élő is 6½-1½. Stap 3: We gaan schaken en halverwege lijkt het er voor geen meter op dat we de verwachte score halen. Stap 4: we halen de verwachte score. Mochten we dit magische stappenplan nog twee rondjes volhouden, zijn we kampioen. Zo simpel is het.

Nou misschien ook niet, want niemand garandeert dat het altijd zo gaat. Tegen LSG ging het bijna mis. Maar tegen Delft dus niet. Over naar stap 3.
Jurriaan gaf snel een stuk weg door een simpele combinatie over het hoofd te zien, speelde nog lang door maar moest zich bij het onvermijdelijke neerleggen. Geen goed begin. Op geen van de borden hadden we duidelijk voordeel, behalve dan bij Juan die eerst een pion won en toen een kwaliteit, maar juist Juan faalde in de technische fase en moest knarsetandend genoegen nemen met een halfje.

Toen ik rondliep halverwege was ik nog wel redelijk optimistisch. Lennart stond solide, Joel en Lorelei stonden prettig. Maar erg concreet was het allemaal niet. Tyro stond Tyros, dat wil zeggen zijn tegenstander was optisch flink aan het aanvallen met ver oprukkende pionnen, maar daar is onze man kennelijk dol op. Hicham stond tamelijk verdacht (vonden Friso en ik dan), maar daar bleek hij zelf anders over te denken. Iedereen heeft recht op zijn eigen optimisme, zullen we maar zeggen. Ikzelf had de meest complexe partij van de dag die nog alle kanten op kon gaan. Iedereen heeft recht op zijn eigen onbescheidenheid, zullen we maar zeggen.
Het werd langzamerhand tijd voor stap 4. Joel drukte weer eens achteloos een puntje toen zijn activiteit zwart teveel werd. Don’t argue with 6,5 uit 7. Lorelei had inmiddels een vrijpion op a7 staan en dat kon nooit goed blijven gaan voor zwart. Dek had na zijn degelijke opening waarin wit verzwakt was een nare pion op h6 toegelaten met alleen zware stukken nog op het bord waardoor er altijd matgrappen dreigen. Alleen die kun je ook verhinderen en vervolgens het positionele voordeel verzilveren. Een trucje deed de rest. Dat is

Lennart wel toevertrouwd. Hicham had met kunst en vliegwerk zijn spulletjes bij elkaar weten te houden en had een remise eindspel bereikt. De tussenstand was 3,5-1,5, met Tyro, Hicham en Marcel nog bezig.

Stap 4 werd uitgebreid. Eerst door Tyro die wit weer liet uitrazen en na een fout keihard toesloeg. Doodkalm zijn 100% score behouden, spelertje hoor. Dan Cook. In een gevecht dat over het hele bord plaatsvond, wist Cook heel langzaam maar zeker de zwarte stukken op onooglijke velden terug te dringen. Een loper op d8 die daar niet veel deed. Een andere loper op b7 die droevig tegen a6 en c6 aan mocht kijken en een paard op f8 die ook op stal wat random stond te hinniken. Toch bleef het lang onduidelijk, totdat in tijdnood de beslissende klap kon worden uitgedeeld en er een elegant mat volgde.
Om het zout nog verder in de wonde te strooien, ging Hicham er nog eens voor zitten en won het eindspel met sterke techniek. Toch de verwachte score.