Op zondag 24 augustus werd de vijfde editie van het Bomans schaaktoernooi gehouden. Ruim 65 schakers vonden hun weg naar de eeuwenoude Doelenzaal van de bibliotheek Haarlem. Een van de doelstellingen van het Bomanstoernooi is om schakers van alle sterktes en achtergronden bij elkaar te brengen. Met een deelnemersveld variërend van 8- tot 80+ en van huisschaker tot grootmeester kunnen we stellen dat deze doelstelling is behaald.

Titelverdediger Tex de Wit was ook weer aanwezig. Dit jaar had hij echter geduchte concurrentie, aangezien met Twan Burg ook voor het eerst een grootmeester deelnam. Daarnaast waren er nog meer kapers op de kunst, van wie local hero’s Hicham Boulahfa, Esper van Baar en Juan Quattordio de hoogst geplaatsten waren. Toch vond geen van deze favorieten hun naam bovenaan de stand na vijf rondes. Patriek Tromp was namelijk de enige die startte met een perfecte reeks van vijf overwinningen. Tex en Twan hadden hun onderlinge ontmoeting – ondanks een kansrijk uitziend pionoffer van eerstgenoemde – vreedzaam beëindigd met remise, terwijl andere (schaduw)favorieten al in een eerder stadium hele en halve punten hadden gemorst.

In ronde 6 stond daardoor de kraker op het programma tussen eenzame koploper Patriek en naaste achtervolger Twan. Patriek had een half puntje meer in het toernooi, terwijl Twan kon bogen op 400 extra punten op zijn ratingkaart. Ondanks dat Patriek zo’n 20 cm boven Twan uit zou toornen in een bokswedstrijd, was het duidelijk dat het op het schaakbord Twan voor Goliath speelde en Patriek de rol van David zou invullen. Toeschouwers verwachtten derhalve een eenzijdig gevecht. En dat kwam er ook, maar niet in de richting die was voorzien. Het was namelijk Patriek die Twan naar de keel greep en steeds verder terugdrong op de onderste rijen. Het siliconen monster oordeelde zelfs dat Patriek’s voordeel opliep tot +5. Zou er een zeer verrassende naam op de winnaarslijst mogen worden bijgeschreven?

Maar grootmeester wordt je niet zomaar. Daar komt meer bij kijken dan de openingsboeken van Avrukh en eindspelgids van Dvoretsky. Het vereist ook nooit tanende onverzettelijkheid en oneindige creativiteit. Twan liet zien ruimschoots over deze talenten te beschikken. Telkens als Patriek dacht Twan een uppercut gegeven te hebben, veerde laatstgenoemde op alsof zijn heupen van elastiek en zijn aangezicht van gehard staal waren gemaakt. Als ware het de rumble in the jungle raakte Patriek Foreman uit stoom, terwijl Twan Ali rond bleef dansen. Totdat Twan uiteindelijk met een kleine combinatie vernietigd toesloeg en Patriek kennis liet maken met het spreekwoordelijke canvas van de schaakring.

Zo pakte Twan met nog 1 laatste ronde te gaan de leiding over. Maar de strijd was nog niet gestreden. Twan had namelijk maar een half puntje voorsprong op zijn naaste achtervolgers. Daar hadden zich naast Patriek ook Tex en Juan bij gevoegd. Op de eerste twee borden, omgedoopt tot winners island, zou de strijd in de laatste ronde worden beslecht. Twan nam het met wit op tegen Juan, terwijl Patriek met zwart Tex tegenover zich vond.

In het dagelijkse leven zijn Patriek en Tex goede vrienden, maar daar was op het schaakbord uiteraard niks van te merken. Het was hard tegen onzacht en in geen tijd stond het bord in lichtelaaie. Wederom greep Patriek al vroeg het initiatief. Tex probeerde zich terug te vechten in de partij, maar het ging van kwaad naar erger. Zelfs een slotoffensief zat er niet in en gedesillusioneerd legde Tex zijn koning om. Daarmee stond vast dat we een nieuwe Bomans-laureaat zouden krijgen.

Zo hing alles af van bord 1 waar Twan en Juan in een ingewikkelde strategische partij verzeild waren geraakt. Winst voor Twan zou betekenen dat hij ongedeeld het toernooi op zijn naam zou schrijven. Bij elke andere uitslag zou Patriek in ieder geval gedeeld toernooiwinnaar worden. Gespannen keek Patriek derhalve toe naar het schouwspel op bord 1. Beide spelers hadden nog een dame en een licht stuk, terwijl geen van beide koningen zich nog omringd zag door een geruststellend aantal pionnen. Steeds meer begon het er naar uitzien dat Juan erin zou slagen om een remise uit het vuur te slepen en zo Patriek te katapulteren naar de top van de Bomans-Olympusberg. Maar weer liet Twan zien waarom hij grootmeester is en wij niet. Met weinig tijd op de klok bleef hij Juan onder druk zetten, totdat die brak. Twan won de partij en daarmee ook het toernooi.

Zes partijen van de zeven winnen. Bijna een grootmeester verslaan. 3 punten meer halen dan je op basis van rating vooraf had verwacht. En toch het gevoel hebben dat er meer in had gezeten. Dat was het toernooi van Patriek. Maar hij mocht wel de beker voor de tweede prijs mee naar huis nemen en dat is ook wat waard. De eveneens verrassend sterk presterende Rogelio Lujan Garcia mocht naast Twan en Patriek op het podium. Hij won het met een neuslengte verschil (in schaaktermen gemeten met een half weerstandspunt) van Andrii Mishchenko die eveneens 5.5 punt had gehaald.

Bij de jeugd verliep de strijd minder spannend. Ghilon Etienne behaalde 5 punten en bleef zo Stefan van der Duijs en Nije Bloemendal een vol punt voor. De uitslagen zijn hier terug te vinden.

Alle vrijwilligers en deelnemers hartelijk dank voor deze mooie vijfde editie. Volgend jaar zijn we uiteraard terug met editie 6. We zien jullie dan graag weer! Mocht je niet zo lang kunnen wachten, dan is er ook de mogelijkheid om mee te doen aan het KC Open.