We blijven uiteraard onze gloednieuwe gedragsregels benoemen (zonder er kennis van te nemen hebben ze ook weinig zin) – ook tijdens mijn inleidende praatje memoreerde ik aan de 1e regel: vriendelijk blijven. Het lijkt zo gewoon, maar dan hebt u nog nooit een toernooi- of bonds-wedstrijd gespeeld!

Hierbij een tweede regel (NB: de volgorde van behandeling geeft niet per se aan hoe belangrijk ze zijn):

We leveren als toeschouwer geen commentaar op andermans spel

Dit geldt vooral tijdens de partij, maar ook achteraf commentaar kan vervelend zijn voor spelers. Vlak na de partij, als de adrenaline uit je oren spuit, en iemand zegt dat je mat in 1 gemist hebt. Argh. Mijn advies: laat spelers even tot rust komen, en kom alleen met (vriendelijke) opmerkingen als daar om gevraagd wordt, of als je weet dat het op prijs wordt gesteld.

Commentaar TIJDENS de partij. Strikt verboden. En als ik strikt zeg, dan bedoel ik ook strikt. Ik heb zelf wel eens te horen gekregen: “Je staat best goed hè”. Een op het oog onschuldige opmerking die mij (als beginnende schaker) toch heel veel informatie gaf. Ook kan het je het vertrouwen geven om die aanvallende, actieve, zet te doen in plaats van de verdedigende, passieve, zet.

Goed, je spreekt dus niet over de partij. Voorbeeld: als teamcaptain kun je de vraag krijgen van een speler: “Mag ik remise aannemen?”. Het antwoord is dan ja, of nee, maar NIET: “Je staat goed, dus ga door.”

(Hardop) fluisterend zetten bespreken is ook not done. Het gehoor lijkt scherper dan normaal in bijvoorbeeld tijdnoodfases, en echt: je hoort alles.

Laatste: zet (lopende partij-)stellingen niet op om ze te analyseren. De spelers kunnen altijd binnen komen lopen, of iemand geeft iets door aan ze.

Enfin, u ziet waar ik heen wil. Natuurlijk doen wijzelf dit nooit…

In ronde 1 waren er zoals gewoonlijk weinig opzienbarende resultaten. In ronde 2 wel. Dat Harry Tönis won van Dennis Roijers is misschien niet zo gek. Hoe dat ging, wel. Al snel stond Harry een pion achter, en toen Dennis een stuk won leek het over. Maar Harry bleef vechten en in tijdnood stond er ineens 1-0 (?). Eerlijk gezegd dacht ik dat Harry opgaf, stuk achter toch, maar blijkbaar was het Dennis die opgaf. Enfin, ik hoor nog wel eens wat de evaluatie precies was.

Armin Cubuk op bord 3 overrompelt Willem Hensbergen vanuit een rustige positie. De jeugd weet aan te vallen vanuit onverwachte hoeken.

Nog een leuk fragment op bord 18 (Jay Nels tegen Marijn Demarteau), waar wit een pion cadeau lijkt te doen. Marijn pakt hem dan ook met Pxc4? om na Pa4! tot de ontdekking te komen dat het arme paard geen vluchtvelden heeft. Na langduring tegenstribbelen toch 1-0.

Hieronder nog wat fragmenten.

Volgende keer weer een andere KC gedragsregel. Tot vrijdag.

En vergeet niet je byes op te geven bij de wedstrijdleiding.

Fer Mesman

kennemercombinatie@gmail.com
fmesman@yahoo.com
Tel.: 06-41821529

Bert Bergshoeff – Jesse Nijman, KC Open ronde 2, bord 8

Het leek nog even wat na 8. h4, maar het bleef gewoon remise. Zwart moet overigens niet de verliezende zet 10… Pxd5 doen; hij komt een pion voor, maar de vrije h-pion doet hem de das om. Jesse en Bert taxeerden het beiden goed.

Lorelei Cornelisse (WFM) – Andries Verschoor, KC Open ronde 2, bord 1

Lorelei had zich ergens verrekend, en dacht dat zwart mat ging (vandaar de kwaliteit achter). Helaas, de koning liep gewoon weg. Dan maar een eindspel, uiteindelijk met een kwal achter tegen drie pionnen. De witte pionnen lopen snel (zie de korte analyse) na het gespeelde 1. g4 met als mogelijk vervolg:

Robin Schutter – Jeannot Tuijnman, KC Open ronde 2, bord 7

Robin speelde dit snel en rustig uit.