Na de wegens weersomstandigheden afgelaste 6e ronde speelde KC2 nu de 7e ronde die eigenlijk voelde als 6e ronde. Of zo. We mocht thuis aantreden tegen Promotie die enkele sterke spelers moet missen dit jaar en het zwaar heeft in de poule. Spoiler alert: we volgden weer het dit jaar gebruikelijke ‘schema Gary Lineker’, dat wil zeggen 16 mannen spelen een spel op 64 velden waarna de onzen winnen. Met dien verstande dat het – zoals heel vaak dit jaar – er lange tijd naar uitzag dat het ook wel eens de andere kant op zou kunnen gaan. Laat ik daar mee beginnen dan.
Op bord 1 jonge held Joël, die in een spannende stelling terecht was gekomen met tegengestelde rokades. Wit had lang gerokeerd maar besloot heel verrassend b2-b4 te doen. Joël liet zich niet kisten en besloot solidair ook zijn eigen koningstelling op te blazen. Wat er daarna allemaal gebeurde was een spektakel dat zijns gelijke niet kende. Ik vermoed dat wit toch ergens wel iets had kunnen offeren, maar ik kan me vergissen. Enfin, Joël bleek handiger.
Borden 2, 3 en 4 gingen min of meer regulier, dus die sla ik even over. Ik zat aan bord 5 tegen de sterkste speler van Promotie. Grappig genoeg is Jan Willem de broer van Dirk Duijzer die ik nog ken uit de tijd dat ik een boek over de Rabobank schreef, dus dat gaf meteen een band. Die band probeerde ik snel te verstoren door de koffie die ik had gehaald om te gooien, wat een heel geklieder en geknoei gaf. De partij was ook een beetje geknoei. Om passiviteit te vermijden offerde ik eerst een pion voor mistige compensatie toen een kwaliteit voor optisch mooie maar in de praktijk (bij nauwkeurig spel) niet bestaande compensatie. Achter de computer is het gemakkelijker dan op het bord, en het ging van kwaad tot erger met wit. Met veel moeite wist hij een remise-eindspel te bereiken. Maar het verhaal eindigde met 40 Txd3??? wat simpel mat toeliet, ware het niet dat Cook 40…Tc3??? deed met onmiddellijke remise.
Borden 6 en 7 waren ook regulier, maar bij Pijp kon het ook anders aflopen. Na sterk spel veroverde hij een pion, maar zwart had een vervaarlijk loperpaar en won de pion ook vlot terug. Volgens Pijp was er niets aan de hand, maar ik had het met zwart nog wel even doorgespeeld.
Dan de reguliere potten. A game without a name (sorry) remise bij Tyro die vroeg aan het bier kon. Een wat meer curieuze remise bij Hicham. Onze man had wel licht voordeel in het eindspel, maar met ongelijke lopers was er toch niets te halen. Hicham bleef het dapper proberen. Ik ben even kwijt wie wanneer allemaal remise aanbood en waarom dat geweigerd werd. Het einde was in ieder geval remise.
Juan veegde zijn tegenstander compleet van het bord. Ik kan er niets anders van maken. Wel grappig was dat de mannen in het Spaans met elkaar converseerden. Gilian leek in de aanval te gaan winnen, maar een countertje was gemeen en hij moest vluchten in eeuwig schaak.
Tot slot, zoals zo vaak, onze Dek. Die had weer allerlei driehoekjes, koningswandelingen en trucjes in huis om af te wikkelen naar een eindspel met twee pionnen meer, dat op de increment echter te lastig bleek. Dan maar afwikkelen naar een straal remise toreneindspel om de tegenstander in de allerlaatste truc die er nog mogelijk was te laten trappen. Don’t argue with 5 uit 5. Een speciale vermelding verdient nog dat Jurriaan Boeren in KC1 inviel en won.
Marcel Canoy
