KC2 rookt zware pijp in Vredeskerk

De Vredeskerk, wie had dat gedacht voor een locatie om te schaken. Elke keer acht remises? Of zo? Nou niet.

De mannen van Sopsweps zoeken de extremen op. Eerst gewoon nooit thuis spelen. Vervolgens het bijzondere Batavia Cafe waar thans louter dronken of anderszins benevelde Engelsen frequenteren en nu een brave kerk. Een kerk waar ik tot mijn achtste elke zondag heen moest omdat dat zo hoorde in die tijd, totdat mijn ouders genoeg hadden van toneelvoorstellingen van mannen in jurken.

Van de vredespijp roken was uiteraard geen sprake. Er moest gewonnen worden. Aan beide kanten. Het lukte maar aan één kant.

De vijf vredesactivisten dan eerst in willekeurige volgorde.

Gerard Rill kent een voor zijn doen stroef seizoen. Maar in Tata had hij zelfvertrouwen getankt, waardoor hij met zwart IM Peek moeiteloos op remise hield. Er had zelfs wellicht meer in gezeten, maar heel duidelijk was dat ook weer niet denk ik. Gerard, prima.

Over tanken bij Tata gesproken. Ook Gilian draait stroef in de KNSB. Hij dacht Tata gaat hem worden. Verliest dan in ronde 1 van een mindere god. En dan 8 uit 8 voor totale wraak. Gewoon omdat het kan. Voor straf had ik hem aan bord 8 geplaatst waar hij alsnog een FM tegenover zich kreeg. Remise, maar de FM in kwestie Webbink miste een opgelegde winst in het verre eindspel. Pff.

Remise nummer drie was er een zonder veel ophef. Een keurige herenremise tussen IM Riemersma en onze Poolse God(zwin). Niets over te zeggen verder.

Een andere herenremise met iets meer rumoer (vooral door schijnophef door het al dan niet correct noteren pff) was er tussen een Zweedse FM en Dek. Onze man had de gehele partij rustig onder controle, maar het was niet genoeg voor meer.

Gaan we naar meer spektakel. Ik was geschokt door de opening van Pijpnaldo die in een rustige variant plotseling een dame geheel de verkeerde kant op leek te spelen (Da4?). Maar het bleek dat ik van de stelling niets had begrepen want met vaste hand werd zwart totaal ingesnoerd. Wit dirigeerde vervolgens soepeltjes zijn stukken naar de andere kant van het bord waarna zwart eigenlijk gewoon kon opgeven. Totdat hij niet kon opgeven omdat Peter blunderde waarna hij nog goed wegkwam met remise. Nou ja.

Over nou ja gesproken. Wie ook de winst miste was DiV. Maar dat was wel in een zeer onoverzichtelijk spektakel, waarbij Daan in principe een vis in het water is. Maar wat zeggen principes nog in een katholieke kerk. (Een kerk waar de vorige paus de bijnaam Benendichtdus XVI kreeg. Maar dit terzijde. Wilde deze dolkomische woordspeling toch even met jullie delen.) Maar onze DiV die op zich fraai speelde, verdwaalde uiteindelijk in de mist.

Mist was er ook bij Tyro die een Canoyaanse opening tegen zich kreeg en daar uiteindelijk niet helemaal lekker uitkwam. Er gebeurde tactisch van alles, maar wat er gebeurde plezierde zwart toch een stuk beter dan wit.

En Cook zelf. Een triest verhaal. In een opening die hij heeeel goed kent. En een prima stelling. En dan twee zetten door elkaar halen met alle tijd. Dom dom met een tegenstander die gewoon te goed is om dit te laten glippen. Volgend jaar beter. Ik gun de sympathieke Soppers het kampioenschap op zich, maar had liever zelf beter gespeeld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close