Na het beklimmen van de hoge trappen van het Cygnus gymnasium mochten wij het opnemen tegen het 2e team van VAS. Vorig seizoen wonnen ze nog van KC3 waardoor een degradatie volgde, dus wij hadden wat goed te maken. En dat is ook zeker gebeurd.

Laten we dan maar beginnen met de 2 laatkomers. Joels tegenstander had wilde ideeën voor een koningsaanval. Maar door al zijn stukken op de koningsvleugel plaatsen kon Joel snel met en tegenaanval bij de, nog in het centrum staande, koning binnendringen.

Esper mocht het opnemen tegen een Jeugdtalent. Een suboptimale opening gaf zijn tegenstander een gevaarlijke aanval, iets wat jeugdspelers maar al te graag willen. Maar in die complexiteit die hierdoor ontstond kon Esper zijn ervaring laten zien en uiteindelijk door wat trucjes toch nog winnen.

Marcel was ook niet helemaal tevreden met zijn opening, maar een tegenstander die zijn aanval veel te traag speelde liet Marcel toe een paardendans te doen, waarna zijn problemen grotendeels opgelost waren. Hij kreeg ook nog een pionnetje cadeau in zijn tegenstanders aanval. Zijn tegenstander had het nog vrij lastig kunnen maken en een toren schijnbaar permanent in kunnen sluiten, maar in tijdnoot speelde hij precies wat Marcel wilde, waarna de stukken in het doosje konden.

Hicham kwam mega actief uit zijn opening en na een kleine fout van zijn tegenstander kon hij zowel het centrum als de vijandige koning openbreken. Die combinatie werd snel fataal na een paar mooie tactiekjes. Ook Lennart kreeg een puntje nadat zijn tegenstander niet meer gehecht was aan één van zijn stukken.

Tryo kwam stukje bij beetje beter te staan. Op zet 28 herinnerde hij zich de gouden regels weer en besloot hij ook maar eens te rokeren. Hoewel dit niet een klassieke Tyro-partij is, blijft hij wel toch weer winnen. Wellicht kan hij dit jaar weer zijn 100% score behouden.

Juan had een dynamische partij met 2 koningen die aan tegenovergestelde kanten gerokeerd waren. Zijn tegenstander kon wat pionnetjes snoepen, maar door een mooi kwaliteitsoffer kwam Juans opgesloten loper opeens tot leven, die meteen de zwakke witten velden van zijn tegenstander doorboorde. Uiteindelijk bleek het nog gevaarlijk te worden met een toren tegen 3 snel rennende pionnen, maar Juan kreeg alles onder controle.

Dan als laatste (de hele zaal was ook al klaar) mijn eigen partij. De opening verliep vrij rustig. Maar veel pionnen ruilen gaf mij een licht initiatief. Maar zo weinig mogelijk ruilen en doordrukken werkte waardoor ik een winnende tactiek uit kon voeren. Maar in tijdsnood deed ik zowat de enige zet die niet direct won, waarna er nog een vreselijk lange partij volgde met 2 paarden tegen een toren. Maar zoals in Grind like a Grandmaster van Carlsen staat: “Keep pressing until your opponent cracks”. Dit gebeurde uiteindelijk en na een lange strijd werd ik ook beloond met een overwinning.

Dan denk je misschien, waar is het slechte nieuws? Dat is er dit keer niet. Voor het eerst in onze carrières hebben we met 8-0 gewonnen, wat in de geschiedenis boeken vastgelegd moet worden. Zoiets komt bijna niet voor en moest gevierd worden door een gezellig en chique dinertje bij, op aanbeveling van Marcel, Wijnbar Clos.

Gilian Honkoop